ممانعت از برگزاری بیستمین سالگرد اعدامهای ۶۷
مراسم بیستیمن سالگرد اعدام زندانیان سیاسی تابستان ۶۷، تحت تدابیر شدید امنیتی لغو شد.عوامل ضد شورش نیروی انتظامی با پوشش گسترده حد فاصل سه راه افسریه تا ورودی قبرستان خاوران و استقرار نردههای آهنی در ورودی فرعی قبرستان در بزرگراه امام رضا، مانع از توقف خودروها و پیادهها میشد.گروههای مستقر در ورودی قبرستان خاوران، از خانوادهها میخواستند محل را ترک کنند، در غیر اینصورت خودرو ایشان توقیف، پلاک آن اخذ و راکبین بازداشت میشوند. یک مأمور مستقر در ورودی قبرستان به خبرنگار زمانه گفت: «امروز وضعیت ویژه اعلام شده و در صورت توقف و اصرار بر ورود به قبرستان، دستور داریم با خشونت تمام شما را بازداشت کنیم
لینکها به ترتیب امتیاز مرتب شدهاند:
آيت الله منتظری نقش مصطفی پورمحمدی در اعدامهای سال 67 را تأييد کرد
ـ۱۰۹۴ کلیک
www.bbc.co.uk
دفتر آيت الله منتظری تأييد کرد که اين مرجع شيعه همان گونه که در خاطرات و مکاتبات وی آمده است، مصطفی پورمحمدی وزيرکشور سابق ايران را از مسئولان 'اعدام دسته جمعی' زندانيان سياسی در سال 1367 می داند.
به یاد شهدای خاوران(کشتار زندانیان سیاسی-تابستان 67)/دلسوختگیهای یک خواهر:پس از شکنجه،به جرم «بیدینی» تیرباورن شد...
ـ۳۹۱ کلیک
www.alachighesobh.blogfa.com
22 تیر برادر عزیزتر از جانم،بعد از چهار ماه شکنجه در اوین به جوخه رفت و تیرباورن شد...اشکام راه افتاده ..تجسم برادرم برام سخته اصلن صورتش رو بیاد ندارم.وقتی رفت من فقط 5 ساله بودم وقتی کشته شد...خاطره ای ازش ندارم فقط افکار و عقایدش که مونده،اونم از زبون دیگرون می شنوم .نمی تونم برم به مزارش ..اون تهران تو خاورانه ..نمی تونم برم و خود خوری می کنم ..هر کسی که این هفته می ره یه شاخه گل برای اونم بذاره ..خواهش می کنم بهش بگید من می خوام بیام ..ولی نمی شه...تنها آرزوی که همیشه دارم همینه که 22 تیر من خاوران باشم ..ولی هر گز نشد...اشکامو از این جا از این راه دور نثار ش می کنم و یادش رو هماره زنده نگه می دارم..اگه خودم می رفتم یه بغل گل رز سفید براش می بردم و یا یه شاخه گل مریم ...دلم براش تنگه،خیلی تنگه...برادرم 21 سالش بود که تیربارون شد ..برادرم تا لحظه آخر دست برنداشت و با فحش و فریاد و شعار دادن به جوخه رفت.لحظه آخر مشت و لگد به دهنش خورد ...تجسم کشته شدنش منو آزار می ده منو مچاله می کنه ..له ام می کنه ..تجمسش اشکامو بی اخیتار می کنه و منو تو خودم می بره...
اسامی کامل 4485 بی گناه که به دستور مستقیم خمینی در زندان ها اعدام شدند
ـ۱۰۹۱ کلیک
asre-nou.net
این لیست هر سال به روز می شود و منابع مختلف آن را کامل ترین لیست از اعدامی های سال 67 می دانند.
مجموعه کامل نامه های آیت الله خمینی٬ منتظری٬ و احمد خمینی٬ در باره قتل عام زندانیان سیاسی ۶۷ و نقش آیت الله خامنه ای
ـ۱۱۰۸ کلیک
www.amontazeri.com
بعد از مدتي يك نامه ديگري از امام گرفتند براي افراد غيرمذهبي كه در زندان بودند، در آن زمان حدود پانصد نفر غيرمذهبي و كمونيست در زندان بودند، هدف آنها اين بود كه با اين نامه كلك آنها را هم بكنند و به اصطلاح از شرشان راحت بشوند، اتفاقا اين نامه به دست آقاي خامنه اي رسيده بود، آن زمان ايشان رئيس جمهور بود، به دنبال مراجعه خانواده هاي آنان ايشان با متصديان صحبت كرده بود كه اين چه كاري است كه ميخواهيد بكنيد دست نگه داريد، بعد ايشان آمد قم پيش من با عصبا نيت گفت : "از امام يك چنين نامه اي گرفته اند و ميخواهند اينها را تندتند اعدام كنند"، گفتم : "چطور شما الان براي كمونيستها به اين فكر افتاده ايد؟ چرا راجع به نامه ايشان در رابطه با اعدام منافقين چيزي نگفتيد؟" گفتند: "مگر امام براي مذهبيها هم چيزي نوشته ؟!" گفتم : "پس شما كجاي قضيه هستيد، دو روز بعد از نوشته شدن آن نامه به دست من رسيد و اين همه مسائل گذشته است، شما كه رئيس جمهور اين مملكت هستيد چطور خبر نداريد؟!" حالا من نمي دانم ايشان آيا واقعا خبر نداشت يا پيش من اين صحبتها را ميكرد. (صفحه ۶۲۳ تا ۶۴۶ خاطرات آیت الله منتظری٬ کامل در بخش نظرات)
اعدام های سال ۶۷ به روایت مرجان ساتراپی / دستنوشته ها
ـ۱۲۸۶ کلیک
dastneveshte-ha.blogspot.com
شهوریور امسال بیستمین سالگرد اعدام هزاران نفر از زندانیان سیاسی است. روایت مرجان ساتراپی در کتاب پرسپولیس را از این واقعه ببینید و بخوانید (ترجمهها از دستنوشته ها)
امسال هم مانند سال های گذشته نیروهای امنیتی راه های ورود به خاوران را مسدود کردند
ـ۱۲۳ کلیک
www.radiofarda.com
نيروهای امنيتی از ورود خانواده های زندانيان سياسی اعدام شده به خاوران جلوگيری کردند. کانون زندانيان سياسی ايران در تبعيد، با انتشار بيانيه ای به ممانعت از برگزاری مراسم بيستمين سال کشتار زندانيان سياسی در خاوران اعتراض کرد. امروز، جمعه، هشتم شهريور، نيروهای امنيتی با مسدود کردن راه های ورود به گورستان خاوران، که گلزار خاوران نام گرفته است، از شرکت خانواده ها و ديگر افراد در مراسم يادبود اعدام شدگان سال ۱۳۶۷ جلوگيری کردند. در شهريور ماه ۱۳۶۷، سه ماه پس از درگذشت آيت الله خمينی، حدود سه تا هفت هزار زندانی سياسی، در زندان های تهران و ديگر شهرستان ها، در مدت کوتاهی اعدام شدند و پيکر عده ای از آن ها در گورهای جمعی در خاوران دفن شد.
از وحشت به غارها پناه خواهيد برد
ـ۲۷۸ کلیک
daadar.blogspot.com
در ايران خودفروشانى را بسيج كردند تا با سنگ و آجر به مردمى كه راهى خاوران بودند حمله كنند. حكومتى كه لياقتش بيش از اين نيست كه عده اى خود فروش مدافعش باشند٠ حكومتى كه به تمامى درفساد و نفت و خون و ترياك غوطه مى خورد. حق دارد كه تحمل صداى داغداران و بازماندگان قتل عام تابستان ٦٧را تاب نيارد. حق دارد كه كابوس سپاه عظيمى از مردگان كه فريادشان پس از بيست سال از گلوى زندگان به گوش مى رسد را تاب نيارد و خوابش آشفته گردد
«خاوران» را نگذاشتند گلباران کنند
ـ۱۳۶ کلیک
radiozamaaneh.com
اینجا مردهها بینام و نشان هستند. خاک خالی از سنگ مزار یا هرگونه علامتی است. گاه سنگچینی، روبان و گلی خاک را آذین میکنند. اما این علامتها گذرا هستند در بیم یورش مامورین. حتی پیشترها برای از بین بردن این علامتها پای بولدوزر هم به خاوران رسید. هر سال در یکی از آدینههای دهه اول شهریور، که بطور سمبلیک یادروز جان باختگان سال ۶۷ نام گذاری شده، خانوادهها با دستههای گل در این خاک خشک و خالی که با دیوارهای سیمانی از پیرامونش جدا شده، گرد هم میآیند تا خشم و درد خود را با یکدیگر قسمت کنند و برای هم از عزیزانشان سخن بگویند. صبح امروز ٨ شهریور مامورین جاده منتهی به خاوران را مسدود کردند و از ورود خانوادهها و کسانی که برای همدردی با آنها قصد حضور درآنجا را داشتند، جلو گیری بهعمل آورند.
مصاحبه با سه تن از فرزندان اعدامشدگان (خاوران...گلی به یاد پدر)
ـ۴۹۵ کلیک
www.dw-world.de
در تابستان ۱۳۶۷ گروه کثیری را کشتند، نام دست کم ۴۴۸۵ تن از آنان را میدانیم. تقریبا همه جوان بودند، عمدتا در گروه سنی ۲۰. برخی فرزند داشتند و آن فرزندان اکنون برومند شدهاند. آنان از پدر یا مادر اعدامشدهی خود چه تصویری در ذهن دارند، از تابستان ۶۷ چه تعبیری دارند و کلا از آنچه در دههی ۱۳۶۰ گذشت؟ آنان که سالها زیر سایهها زندگی کردهاند و بار یادی ممنوع را بهدوش میکشیدهاند، اکنون چه میگویند؟ با آلامها و رنجهایشان چه میکنند؟ چه چیز میتواند آرامشان کند؟ آیا روزهای از دست رفته کودکی را ، قابل بازگشت میدانند؟ آیا بخشش و یا دادخواهی برای آنها هم، دروازهای به سوی صلح و دوستی و آرامش است؟ نگاه این جوانان ه زندگی چگونه است؟ در سه مصاحبهی زیر، که با فرزندان جانباختگان اعدامهای دههی ۶۰ انجام شدهاست، پای صحبت آنها نشستیم. آنان با نام مستعار میشوند. (۱)هویتی ناگریز (۲) نشانههایی در دل (۳)پدری با دستهای پر از خوراکی
