حاج قربان

+
۸۰
-

ناز ساز حاج قربان ... ! ــــــــــ ( محمد علی ابطحی ) ـ۲۸۴ کلیک

www.webneveshteha.com

حاج قربان خراسانی دوتار زن معروف آن دیار درگذشت. از زمانی که وزارت ارشاد بودم خیلی میدیدمش و بارها با او هم صحبت شده بودم. موسیقیهای محلی در ایران واقعاً غریب هستند. هنرجویان یا موسیقیهای جهانی را میخوانند و مینوازند و یا موسیقیهای معمول ایرانی را؛ موسیقیهای بومی کمتر مورد توجه قرار میگیرد. حاجی یکی از آنان بود که عمر خود را صرف موسیقی بومی بخشی منطقهی قوچان کرد. اولین بار در دوران وزارت آقای خاتمی، در سال ۶۹، در کنسرتی که در تأتر شهر برگزار شده بود، بهصورت علنی نواخت. آنقدر آن موسیقی ایجاد شور و شوق کرد که استاد شجریان روی صحنه رفت و حاجی را بوسید. دوست خوبم آقای خوشرو که معاون هنری وزارت ارشاد آن روزها بود برایم نقل میکرد که یک بار حاج قربان خصوصی به من گفته بود که نمیدانم چرا این سازم گاهی با من واقعاً قهر میکند؛ چند روز نازش را میکشم؛ وقتی آشتی میکند آن قدر میزنم که خودم هم نمیفهمم چهقدر ساز زدهام. حاجی در فستیوال اوینیون فرانسه هم به همت ارشاد آن روز شرکت کرد. معروف بود دو هزار خبرنگار آن را پوشش میدهند. وقتی حاج قربان زد، آن قدر جاذب بود که عکسش را پشت جلد لیبراسیون چاپ کردند. خدا رحمت کند کیومرث صابری (گل آقا) را؛ نقل میکرد با خوشرو همراه حاجی بودند؛ آن قدر مردم ازدحام کردند که از حاجی امضا بگیرند که نتوانستیم به موقع به فرودگاه برسیم و با پرواز بعدی به ایران آمدیم. حالا که او رفته است؛ تلاش و تلنگری برای احیای موسیقیهای محلی باید انجام داد؛ به خصوص کسانی که فرزندان مناطق صاحب موسیقی بومی هستند، در این مورد وظیفهی بیشتری دارند. خدا رحمتش کند.

+
۴۸
-

ویدئویی از مرحوم استاد حاج قربان سلیمانی دو تار نواز بزرگ ایران ـ۲۶۱ کلیک

uk.youtube.com

ویدئویی شامل سرگذشت و دشواریها از زبان خود مرحوم همراه با دوتار نوازیدن زیبای او .

+
۴۷
-

زخمه های عشق - فیلمی در مورد حاج قربان سلیمانی ـ۲۰۲ کلیک

www.youtube.com

به کارگردانی مجید حمیدیان - به ظاهر فیلم چندین سال ‍یش ساخته شده اما به خوبی زندگی سرشار از عشق به موسیقی او در کنار همسرش را نشان می دهد. حاج قربان سلیمانی در روستای علی آباد قوچان زندگی می کرد و به لهجه ترکی آوازهای زیبایی دارد. سادگی زندگی روستایی این مرد موج می زند. چنانکه به گفته محسن نامجو به عنوان یکی از منابع موسیقی مقامی برای وی بوده است.

+
۳۸
-

مهاجرانی : حاجی قربان اصلا شنیدن ساز تو نه تنها حرام نیست که به فتوای غزالی واجب است ـ۱۶۵ کلیک

mohajerani.maktuob.net

حاج قربان می گفت: "وقتی ساز می زنم همه چیز را از یاد می برم. در وضعیت معمولی نشستن برایم سخت است؛ نیم ساعتی که می نشینم، خسته می شوم. اما ساز که می زنم؛ تو بگو دوساعت؛ سه ساعت می زنم. دیگر حواسم به چیز دیگری نیست." می گفت من با سازم حرف می زنم. ساز به من می گوید؛ حالا بزن یا نزن. مثل پرنده است. نمی دانم او ساز من است یا من ساز او...وقتی ساز می زنم سیم هایش زنده می شود...کار عشق است. در آغاز میانسالی، وقتی از سفر مکه باز گشته بود، طلبه قشری به او گفته بود؛ سازش را کنار بگذارد. شانزده سال دوتارش خاموش مانده بود تا روحانی درس خوانده حکیمی به او توصیه کرده بود، که ساز بزند. می گفت: وقتی سازم را کنار گذاشتم، از حسرت و دلتنگی دو سه سالی مریض بودم...گفتم؛ حاجی قربان اصلا شنیدن ساز تو نه تنها حرام نیست که به فتوای غزالی واجب است ! حاج قربان و سازش، ترکیب شگفت انگیزی بودند. شمیم خراسان بزرگ، عطر فرهنگ؛ از صدای او و سازش به مشام می رسید.

+
۲۸
-

حاج قربان سلیمانی آخرین راوی بخشی های خراسان ـ۳۱ کلیک

mehrnews.com

حاج قربان سلیمانی، استاد مسلم و قدیمی ترین بخشی و آخرین روایتگر از نسل بخشی های بزرگ خراسان بود. قربان سلیمانى موسیقیدان، کشاورز، خواننده و نوازنده دوتار در روستاى ترک نشین على آباد در شمال قوچان به دنیا آمد. سلیمانی از سن هشت سالگی دوتار را به دست گرفت. پدرش کربلایی رمضان نخستین استادش بود. 20 ساله بود که پدرش درگذشت بعد از فوت پدر نزد استادان موسیقى ترکى نظیر غلامحسین بخشی جعفرآبادی، حاج محمد بخشی قیطانی و عوض بخشی به آموختن نوازندگی دو تار و خوانندگی ادامه داد و در 21 سالگی عنوانِ "بخشی" گرفت. حاج قربان از سال 1346 به مدت 20 سال به دلایل مذهبی دست به ساز نزد و از نواختن دو تار امتناع ورزید و سال 1366 نوازندگی و خوانندگی را از سر گرفت و با وجود 20 سال دوری از موسیقی دوباره مرکز توجه قرار گرفت. وی از آخرین نمونه هاى اساتید بخشى در شمال خراسان بود و بسیارى حاج قربان سلیمانى را یکى از مهمترین و برجسته ترین هنرمندان معاصر ایران می دانند.

+
۲۷
-

الف قد هزاره موسیقی ترکی در خراسان ـ۳۷ کلیک

hbayat.azerblog.com

در تاریکی عصر به روستای علی‌آباد رسیدیم. دلم برای دیدن هنرمندی بزرگ پر می‌زد. بلی درست است ستون خیمه موسیقی ترکی در شرق ایران در این روستا میزیست. حاج قربان سلیمانی. همه جا تاریک شده بود و کوچه‌های روستا برق نداشت. از یک پسر فانوس به دست پرسیدیم: «حاجی قوربانین ائوی هارادیر؟» و آن پسر نشانی خانه پیر فرزانه را به ما داد و افزود: حاجی زنش مرحوم شده است و بیشتر در خانه فرزند خود به سر می‌برد به خانه پسرش بروید. ماشین را برگرداندیم و راهی خانه پسر حاجی شدیم. نوه حاجی تازه داشت گوسفندها را از چرا می‌آورد. ماه رمضان هم بود و اهل منزل مشغول افطار بودند اما ما مسافر بودیم و حاجی را هم از روزه گرفتن منع کرده بودند. از خوشحالی در پوست خود نمی‌گنجیدم. آری در کنار افسانه موسیقی شرق نشسته بودم، در کنار گنجیه واقعی ملی‌. حاجی بسیار خوش محضر بود، جزء معدود شخصیتهای دارای شخصیت و جذبه که در عمر خود می‌بینیم. دیگر پیر شده بود و نمی‌نواخت با این همه به احترام ما که مهمان بودیم یک داستان ترکی را همراه با دو تارتعریف کرد. گاهی شعر داستان به خاطرش نمی‌آمد و پسرش علیرضا به خاطرش می‌آورد. نوه‌های حاجی به او بسیار احترام می‌کردند و پسر ش آقای علیرضا سلیمانی نیز انسان متواضع و تو دل برو بود. دوتار خراسانی را خوب می‌نواخت و مثل پدرش خوب می‌خواند. اما «به هر الفی الف قدی بر آید» الف قد هزاره موسیقی ترکی خراسان حاجی قربان سلیمانی بود.

+
۲۶
-

عکس های مراسم تدفین حاج قربان سلیمانی ـ۱۲۴ کلیک

ent8.blogfa.com

مراسم به خاک سپاری هنرمند از دست رفته

+
۲۶
-

گفتگویی منتشر نشده با حاج قربان ـ۲ کلیک

maryamhosseinian.blogfa.com

حاج قربان سلیمانی: بهترین زمان زندگی ام بین سالهای 1325 تا 1370 بود ، زمانی که همسرم را کنارم داشتم. وقتی او فوت کرد اوقاتم خیلی تلخ شد و تنهایی ام را با قصه و ساز پر کردم. قصه گویی مردم را در قدیم دور هم جمع می کرد. آن وقتها عده زیادی برای شنیدن قصه از 10 فرسخی می آمدند. ساکت و آرام به قصه ها گوش می دادند. سالها قبل در روستای بیش آباد، پیرمردی بود که پای قصه هایم زیاد می نشست. دیدم بلند شد وسط قصه و به طرفم آمد و گفت: حاج قربان! پنج دقیقه چیزی نگو تا برگردم. مردم گفتند قصه را قطع نکن، ما برایت توضیح می دهیم. پیرمرد گفت: من قصه حاج قربان را می خواهم بشنوم ، نه قصه شما!

+
۲۵
-

حاج قربان سليمانى فارابى زمان ـ۵۸ کلیک

xorasan.blogspot.com

حاج قربان سليمانى قوچانى عاليترين شكل تجسم عناصر فرهنگ موسيقى اصيل و مردمى-ملى خلق ترك ايران در عصر ماست. او يكى از آخرين نمونه هاى اساتيد بخشى برجسته در موسيقى تركى است. بسيارى حاج قربان سليمانى را يكى از مهمترين و برجسته ترين هنرمندان معاصر ايران شمرده اند. موسيقى٫ نوازندگى و خوانندگى و اشعار تركى ( و فارسى) او كه آنها را به لهجه خاص تركان شمال خراسان مىخواند هر گونه مرز و سد زبانى را در هم مىنوردد.

+
۲۳
-

موسیقی غریب ـ۱۷۳ کلیک

1saoshyant.blogspot.com

حاج قربان بسیار شِکوه داشت و حق هم داشت اما چند نفر تا کنون صدای دوتار ذولفقار عسگری پور را شنیده‌اند؟ از شاخه‌های موسیقی خراسان، موسیقی‌های عمیق و سخت تاثیرگذار تربت جام و تربت حیدریه است و ذولفقار از راویان آن. دو قطعه از موسیقی تربت جام را با زخمه‌های پر صلابت و آبشار گونه‌ی ذولفقار عسگری پور بشنوید 1- هزارگی به‌همراه صدای زلال نورمحمد دُرپور. 2- نوایی

+
۱۱
-

آخرین تصویر و صدا از حاج قربان ـ۳۹ کلیک

jadidonline.com

این گزارش، از آخرین گزارش‌هایی ست که از زنده‌ياد حاج‌قربان بخشی (سلیمانی) تهیه شده.

+
۱۱
-

گلايه از بي‌توجهي به بزرگان موسيقي نواحي ـ۲ کلیک

www.hamshahrionline.ir

چهار روز پس از درگذشت استاد حاج قربان سليماني، عبدالله سرور احمدي نوازنده نامي دوتار از شرق خراسان گفت : اين راه و رسمش نبود که مسوولان اين پير موسيقي دو تار را در حالت بيماري در روستاي علي‌آباد تنها بگذارند و تنها زماني که درگذشت بگويند: "حاج‌قربان"!

+
۱۰
-

یادنامه حاج قربان سلیمانی ـ۴ کلیک

www.musicmagazine.ir

به گزارش مجله موسيقي ايرانيان به نقل از پايگاه خبري اين نشريه ،در يادنامه حاج قربان سليماني گفتار و نوشتار‌هايي از «محمدرضا درويشي»، «محمدرضا لطفي»، «بهمن بوستان»، «کياوش صاحب‌نسق» و «فرشاد فداييان» درباره‌ زندگي و شخصيت حاج قربان و همچنين موسيقي و فرهنگ بخشي‌هاي شمال خراسان به چاپ رسيده است. در بخشي از اين يادنامه که گفتاري است از محمدرضا درويشي، آمده است: «حاج قربان مهم‌ترين بخشي فعال بود. شخصيتش به مانند ديگر بخشي‌ها بسيار زيرک و باهوش بود. هيچ‌کس در جدل لفظي حريف او نمي‌شد. چون در ذهن خود انواع و اقسام کنايه‌ها، ضرب‌المثل‌ها و انبوهي از عبارات نغز داشت ... از معدود آدم‌هاي آن خطه بود که تا آخرين روز حياتش با لباس قديمش زندگي کرد. درحالي که بقيه‌ي بخشي‌ها با تغيير لباس و آمدن کت و شلوار، لباس خود را فراموش کردند. اما حاج قربان هميشه لباس سنتي برتن داشت و با همان لباس مرحوم شد ... با مرگ حاج قربان طومار بخشي‌ها پيچيده شد. آنها ادامه‌دهنده‌ي ميراثي قديمي بودند که مانند ديگر بخش‌هاي فرهنگمان با کمال تاسف پر‌پر مي‌شود و هيچ مقام مسوولي نيست که متوجه زوال بخش‌هاي اصلي فرهنگمان شود.» آغاز به کار تهيه اين پرونده به دي ماه سال گذشته باز مي‌گردد که با مرگ حاج قربان شکل ديگري به خود گرفت.

+
۶
-

شاختایی حاج قربان سلیمانی ، یکی از بهترین شاختایی های موسیقی ایران (فایل صوتی) ـ۶ کلیک

www.debsh.com

در بسیاری از نواحی ایران، و از جمله شمال خراسان، به استاد موسیقی "بخشی" می گویند و معتقدند که خدا به آن شخص نظری دارد که چنین ساز و نوای خوشی را "بخشیده" است. حاج قربان سلیمانی هم از این جهت یکی از بزرگترین بخشی های قوچان خراسان و بلکه کل ایران بود، هر چند که معمولا فقط به نام "حاج قربان" شناخته می شد. در قوچان ترک و کرد و فارس قاطی اند . حاج قربان ترک زبان بود ولی شیوه نواختن و خواندنش بیش از آنکه شبیه ترک های غرب ایران باشد، شبیه کردها بود. موسیقی را –بعد از پدرش، بیشتر از بخشی های کُرد منطقه- سینه به سینه آموخته بود و همینطور هم آموزش می داد. می گویند بیست سی سالی ساز را به خاطر مخالفت روحانیون و متشرعین کنار می گذارد، اما بعدها عده ای روشنش می کنند که اگر قرار به رفتن به جهنم باشد آنقدر از همین متشرعین در صف خواهند بود که نوبت به تو نمی رسد (یا یک همچین چیزی!) و حاج قربان هم باز شروع می کند. ساز او دوتار بود که به همراه آن می خواند. دوتار در خراسان و مازندران ساز بسیار متنوعی است، بطوریکه دست کم از تربت جام تا قوچان و بجنورد و بندرترکمن آن را هر قومی به شیوه خود می نوازند و با زبان خود می خوانند. حاج قربان پای ثابت بسیاری از جشنواره های داخلی و خارجی بود و "حس عمیق" او کاملا در موسیقی اش جریان داشت. نوای او واقعا از جان برمی آمد و بر دل هم لاجرم می نشست. بسیاری از اساتید موسیقی ایران به دیدار حاج قربان رفته و برخی با او کارهایی هم اجرا کرده اند که البته کمتر ضبط شده و آنها هم که ضبط است خصوصی و شخصی محسوب می شود. از جوانترها، محسن نامجو مدتها نزد حاج قربان شاگردی کرده است. حاج قربان می گفت تو عاشق سازت باید باشی، ساز عاشق تو نیست. قطعه ای که از او انتخاب کرده ام و در اینجا گذاشته ام، یکی از همان قطعاتی ست که شدیدا بر دل می نشیند. اسم این قطعه "شاختایی" است که بی اغراق در منطقه وسیع شمال شرقی ایران جزو موسیقی فولکلور مردم است و خود من اجراهای ترکمنی و کردی و ترکی و جامی آن را شنیده ام، همه هم عالی. اما چیزی که حاج قربان اجرا می کند چیز دیگریست. این شاختایی در مدح پیامبر اسلام و به زبان ترکیست، اما برای لذت بردن از آن و حتی تحت تاثیر آن قرار گرفتن نیازی به دانستن ترکی و اعتقاد به اسلام نیست. گفتم که... از دل برآمده. روحش شاد.

+
۴
-

آخرين بخشى بزرگـ ـ حاج قربان ـ۰ کلیک