بالاترین

خلسه ام را دوست دارم.سکوتم را،پروازم را,سلولهایم رشد میکنند. رشد سلولها دردناک است.استخوانهایم می شکنند و قلمه ای برای استخوان جدید نیست.به خاکستر فکر میکنم و رویش از میان خاکستر.اما شنیده ام ققنوس افسانه ای بیش نیست.خاکستر شدن از من, باقی اش با افسانه.