کتونیامو سفت بستم دارم میرم بیرون آخه امروز ۱۸ تیره برامن و بقیه دوستان دعا کنید ـ۷۳ کلیک
sv.tinypic.com
در واقع از دم در برگشتم تا کامنت آخرمم بنویسم بعد برم اگه زنده برگشتم که هیچ اگه مردم لااقل از دوستان خداحافظی کرده و حلالیت بخوام یه نامه خداحافظی هم به لیست فرندام تو یاهو و فیس بوکم فرستادم البته همه اینا به خاطر اینه که اگه یه موقع کشته شدم مثل ندا و بقیه دوستان بدون خداحافظی نرفته باشم و ممکنه من سعادت شهادت رو نداشته باشم به هر حال سرتونو درد نیارم فقط دعا کنید که بتونیم حرکت قشنگی از خودمون به نمایش بذاریم و فقط دستگیر نشیم چون منکه خودم ترجیح میدم که کشته بشم تا اینکه به دست این جنایتکارها دستگیر بشم . اگه نمردم که شب میام دوباره کامنت میذارم. زنده باشید و \پاینده باد ایران
توسط setamdideh در بخش
سیاست
داغ شده ۸ ماه قبل
فرستاده شده ۸ ماه قبل
۲۰ نظر
setamdideh mhpk1358 xerxes_khio kargozar iran-e-man damoonica morho917 kiyan9290 amehrabi mohsen188 Choopoon khashak rahian nariman_sam alivakili bossmaster mehdy78
آگهی
به هیچکس نمیگویم در خانه بنشین، میگویم اگر میخواهی از خانه بیرون بری، بدان که برای چه هدفی اینکار را میکنی و چه باید همراه خود ببری. میگویم اگر می خواهی انقلاب تمام عیار کنی، باید ساماندهی و مدیریت و رهبری داشته باشی، اگر میخواهی انقلاب مخملی کنی، راهش یک راهپیمایی حتی میلیونی برای چند ساعت، رفتن به خانه و فردا دوباره آمدن نیست، باید آن یک میلیون نفر برای روزها، شبانه روز محل تجمع خود را ترک نکنند، باید پلن B داشته باشی، باید مثل یک شطرنجباز به تکتک حرکتهای احتمالی گروه مقابلت از پیش بیاندیشی و راه مقابله با آن را ترسیم کردهباشی، باید راه فرار هم برای خود داشته باشی. آنجا که درباره جان مردم تصمیم گیری میکنی این تفکر که «هرچه پیشآید خوشآید»، جز کشته و مجروح شدن انسانهای بیگناه دستآوردی برایت نخواهد داشت.
با این افکار تاریکت پاک ناامیدمان کردی.
اگر قرار بود همه مثل چنابعالی فکر کنند اصلا حرکتی ایجاد میشد؟؟ صدای اعتراضی بلند میشد؟
متاسفانه کسانی که حاضر نیستند برای رسیدن به آزادی و زندگی شرافتمند هزینه ای بدهند بیشتر از بقیه قیافه روشنفکری میگیرند. توصیه میکنم این قسمت از نوشته های یک وبلاگ نویس داخل ایران را بخوان و کمی فکر کن:
و مساله درست همینجاست...فاشیسم ,و استبداد مخصوصا از نوع دینی آن دقیقا همینجا و در چنین جوامعی ست که میتواند ترکتازی کند...با کمک پیروان متعصب و عملگرایی که دارد...تعداد زیادی از اینها برای آرمانهایشان حاضرند درسط در لحظه ای که لازم است وسط میدان باشند و جانبازی کنند...و ما مردم ایران بهت زده ایم که چطور این گروه قلیل میتوانند اینطور قدرتمند باشند...اینطور خشن و بی رحم باشند...چطور میتوانند ساعتها سپر و باطوم به دست زیر آفتاب بایستند...چطور میتوانند با جان و دل مردم را بزنند و تار و مار کنند...و ما مردم ایران متحیریم که چطور اقلیتی از میان قشری ترین و تندرو ترین جریانات حوزوی و دینی میتواند با زور و تزویر چنین توهینی به رای و شعور اکثریت بکند و در نهایت هم حاکم بر سرنوشتشان شود...بدبختی ما مردم این است که در دوره "سارتر" و "سارترها" زندگی نمیکنیم... مشکل مردم ایران است که در دوره ای زندگی میکنند که روشنفکری و عقلانیت مترادف شده است با محافظه کاری و کنج عافیت اختیار کردن...در دوره ای زندگی میکنیم که هیچ ارزشی برای طبقه متوسط و روشنفکر باقی نمانده است...به جز جمع کردن ها و خانه خریدن ها و حساب بانکی پر کردن ها و مسافرت رفتن ها و خوردن ها و گشتن ها و پوشیدن ها...اینها شده است همه ارزشهای ما...و یا در بهترین حالت کتاب خوب خواندن و فیلم خوب...
ملا جان:
نشستی کنارگود فتوا میدی لنگش کن؟
از نوشته های عزیزی کپی پیست میکنم :
از کوفتن بر طبل احساسات هموطنان چه عاید من و جامعهی ما میشود، مگر نه این است که تاکنون هرچه برسرمان آمده است، از همین خردگریزی و احساساتگرایی ما بوده است. مگر تمام آن دفعاتی که احساسمان را به جای تفکرمان با کار بردیم چیزی جز بدبختی عایدمان شد؟؟آنانکه سوار بر احساسات مردان میشوند و آنان را تشویق به انجام عملی میکنند که منافعش نصیب خودشان گردد بهنودها و نبویها هستند، آنان هستند که به خود اجازه میدهند به جای بقیه فکر کنند و ایده خود را به زور ِ سوءاستفاده از احساس و جوسازی و تحقیر و تحمیق به همگان بقبولانند، اما من تمام تلاش خود را میکنم که اندک خوانندگان این وبلاگ را به اندیشیدن درباره آن چه میخواهند انجام دهند سوق دهم، به اندیشیدن فارغ از جوگیر شدن و تحت احساسات قرار گرفتن. به اینکه بدانند آنچه میکنند چه سود و چه زیانی برای خود و جامعه دارد، به اینکه هدفشان را مشخص کنند و آنگاه ابزار ضروری آن هدف را به کار برند، احساساتگرایی تو را وادار میکند که بدون مجهز شدن به ابزار مناسب برای رسیدن به مقصدی، با چنگ و دندان به سوی آن هجوم ببری و البته در اکثر مواقع نتیجهی اینکار هرگز به هدف نزدیکت نمیکند
اتفاقا زبان بسته است. ای کاش توی ایران بودم و قطره ای میشدم از سیل خروشان مردم.
شما هم دوست عزیز! اگر خودت قدمی در راه نابودی دیکتاتوری و استبداد دینی برنمی داری لااقل اینقدر آیه یاس برای دیگران نخوان. راه درست آن نیست که شما توصیه میکنی. مردم خسته شده اند از این همه تحقیر. این حکومت باعث عقب ماندگی ما ایرانی ها شده. با این وضعیت ما داریم حتی از بقیه همسایه های خود نیز عقب می افتیم. لیاقت مردم ما داشتن چنین حکومتی نیست.
با شما هم عقیده هستم ولی قبول بفرمایید الان مردم دچار سردر گمی هستند عده ای با اصل نظام مخالفند و برایشان فرقی نمیکند احمدی یا موسوی با هردو مخالفند و جالبه که وقتی از آنها سوال میکنی که فرض کن اینها نباشند ...که باشد ؟جوابی ندارند...عده ای هم اصل نظام را قبول دارندولی معتقد هستند موسوی ایده آل است یعنی اگر فردا روزی موسوی رییس جمهور شد به مطالبات خود رسیده اند که بالاتر گفتم این فقط یک خیال خام است
مگه غیر از اینه ؟
چقدر این جمله بیرون گود نشستن و لنگ کردن امروز برام ملموس بود . لینکایی که دارن داغ میشن و در حالی که توی خونه و پشت کامپیوترهاشون نشستن دارن از بیرون میگن ....
شما بشینین اینجا بحثای تئوریک کنین.
It's true
جناب ملا جداً خجالت نمیکشی؟
شما که به امید گذراندن تعطیلات در ایران حاضر نیستی با نام و هویت واقعیات فعالیت کنی، با چه رویی جوانان را تحریک میکنی تا به میدان جنگ بروند؟
بنده خودم زندگی راحتی دارم، آزادم و از زندگی لذت میبرم. اگرچه دوست دارم وطنم آزاد باشد ولی حاضر نیستم برای رسیدن به آرزوهایم از جان دیگران مایه بگذارم. میدانم که آزادی هزینه دارد ولی دوست ندارم که من تنها نقد کنندهی چک آزادی باشم.
دوست دارم تا جوانان اگر مایل به هزینه دادن هستند، بدانند که این هزینه را برای چه خواهند داد، مطمئن باشند که اشتباه پدرانشان تکرار نخواهد شد، ایمان داشته باشند که خونشان درخت آزادی را آبیاری میکند و در پای نهال استبداد تازه نمیریزد. دوست دارم که همه این هزینه را با هم بدهند. دوست دارم رهبرشان در بین شان باشد و از بزدلی در زبان در کام نگیرد.
بین شجاعت و حماقت میتواند هیچ مرزی نباشد اما مرز بین شرافت و دنائت هرگز از بین نمیرود. آنان که از خانه، اصلاح طلبان را به میدان انقلاب میفرستند، آنها که گلوله را انکار کرده و وعدهی گل میدهند، آنان که باور دارند برای رسیدن به آزادی باید هزینه داد ولی خودشان حاضر به فداکاری نیستند، آنها ک...
بدانند اگر شرافتشان را نفروخته باشند، حتماً مجنون گشتهاند.
انقلابهای تمام عیار از همین فرصتها از همین اعتراضها شروع می شند. خب نمیشه به ملت بگیم، ملت ما از امروز میخواهیم انقلاب تمام عیار شروع کنیم، بیایین برنامه بریزیم و رهبر تعیین کنیم. اینها همه تفکرات ایدئالیستیه که احتمالا در حد همون تفکرات هم باقی میمونه.