بالاترین

آيا نظام سياسي و انتخابات سوييس با 45 درصد و انگليس با 50 درصد* و يا آمريکا با 36 درصد* شرکت کننده در آخرين انتخابات کنگره و 66 درصد در انتخابات رياست جمهوري اخير که از سال 1908 ميلادي بي سابقه بوده، فاقد مشروعيت است؟

+++++++++++

من واقعا برام سوال ه این استدلال از کجا اومده که مشارکت کم شه اونوقت نظام از مشروعیت می افته؟

من واقعا برام سوال ه این استدلال از کجا اومده که مشارکت کم شه اونوقت نظام از مشروعیت می افته؟

داینا جان این یک ذهنیتی است که کاملا برنامه ریزی شده از طریق موافقان نظام از سالها پیش طراحی شده برای کم کردن مشارکت مردم و در نتیجه انتخاب گزینه مورد نظر خودشون برای پیشبرد اهداف اقتصادی و سیاسی مورد نظرشون - این دسته به طور دائم 15% از رای دهنده گان هستند که در صورت تحریم انتخابات با تعداد افرادی که مجبورند به رای دادن به حدود 25% میرسند. با همین تعداد رای هم مطمئنا هیچ خدشه ای به مشروعیت نظام وارد نمیشه و تنها راه رو بازتر میکنیم برای رسیدن به اهداف این گروه که گوشه ای از اون در این 4 سال مشخص شده تنها گوشه ای از اون!!
و متاسفانه در ایجاد این ذهنیت در بین بسیاری از مردم موفق بودند.

داینا جان این یک ذهنیتی است که کاملا برنامه ریزی شده از طریق موافقان نظام از سالها پیش طراحی شده برای کم کردن مشارکت مردم و در نتیجه انتخاب گزینه مورد نظر خودشون برای پیشبرد اهداف اقتصادی و سیاسی مورد نظرشون

چند روز پیش یکی مطلبی نوشته بود و لینک کرده بود که بله انتخابات ریاست جمهوری گذشته 59 درصد شرکت کردند و اگر فقط 9 درصد کم تر شرکت می کردند حکومت بیچاره می شد و چه و چه!
من هنوز گیجم! نمی فهمم!

اول لتفن تشریف ببرید بینید مشروعیت چی چیزی هست تا بتوانید تشحیص بدهید که اصن میشه چنین در موردش استدلال کرد یا خیر.
مشروعیت (حقانیت) – legitimacy

اول لتفن تشریف ببرید بینید مشروعیت چی چیزی هست تا بتوانید تشحیص بدهید که اصن میشه چنین در موردش استدلال کرد یا خیر.

مجنون عزیز
مطالعه کردم.
متوجه منظور جنابعالی نشدم.
این یعنی شرکت کننده ها در انتخابات کشورهای دیگر مشروعیت، مقبولیت
یا هر چه شما می فرمایید را تعیین نمی کنند ولی در ایران جور دیگری است؟

«مشروعیت در علم سیاست, پذیرش عمومی رژیم حاکم یا قانون به عنوان یک فرمان دهنده است.»

دقیقا
و حالا ارتباط در خانه نشستن و رای ندادن در انتخابات و در واقع حذف خود با مشروعیت چیست؟؟

داینا خانوم محترمه.... تحریم اولین قدمه
شما همین تحریمش رو هم راه نمیایید.. بعد میگید خب چه جوری مبارزه کنیم؟!

داینا خانوم محترمه.... تحریم اولین قدمه

اولا جناب آقای داینا
ثانیا من می گم تحریم اون هم به این شکلی که در ایران باب شده اصلا هیچ مدله اسمش مبارزه نیست.
هیچ خاصیتی هم جز حذف خود سانسور خود نداره

یعنی چی تحریم اولین قدمه ؟
اون وقت قدم بعدی چیه ؟
یه نمونه بگو که در مملکتی تحریم جواب داده باشه
لااق بگید مردم بریزن تو خیابون مثه اکراین و گرجستان تا اتفاقی بیوفته
فعلا هم که مردم ما از این هزینه ها نمیدن خودشونو به کشتن بدن
انتخابات و اصلاحات تدریجی تنها راه است

آیا مشارکت 27 درصدی در دور اول و تنها 13 درصد در دور دوم انتخابات در تهران مشروعیت نظام و یا مجلس و یا نمایندگان را زیر سوال برد؟

بله.

آیا همین مجلس نیست که امروز قوانینی را تصویب می کند که در کشور محل زندگی من و شما واجب الاجراست؟

چرا همین مجلس است.
همان طور که دوستان اشاره کرده اند مشکل شما این است که <مشروعیت> و <قانونیت> را قاطی کرده اید. ج.ا. مشروعیت چندانی ندارد (پایگاه مردمی گسترده ای ندارد) اما قانونیت دارد (قدرت این را دارد تا قانون هایی را که تصویت می کند می کند اجرا کند).

اولا جناب آقای داینا
ثانیا من می گم تحریم اون هم به این شکلی که در ایران باب شده اصلا هیچ مدله اسمش مبارزه نیست.
هیچ خاصیتی هم جز حذف خود سانسور خود نداره

یعنی چی تحریم اولین قدمه ؟
اون وقت قدم بعدی چیه ؟
یه نمونه بگو که .....

من هم میگم دیگه که باید بریزید تو خیابون تا حقتون رو بگیرید
اینها شیعیان علی هستند و طبق گفته ی امامشون حق دادنی نیست، گرفتنیه
ولی متاسفانه حکومت با تردستی و لطایف الحیل به همه اینطور القا کرده که مخالفانش عده ای نادان و وطن فروش و لمپن هستند
حالا من میگم رای بدید لا اقل بعد از رای دادن به خونه هاتون نرید
یک جا تجمعی ،میتینگی ، دادی ،هواری ....

اون وقت قدم بعدی چیه ؟

دقیقا سوال اساسی همینه

گیرم عدم شرکت در انتخابات مشروعیت نظام را زیر سوال ببرد. خوب بعد چه؟ برنامه تحریم کننده های عزیز برای بعدش چیست؟

حالا من میگم رای بدید لا اقل بعد از رای دادن به خونه هاتون نرید
یک جا تجمعی ،میتینگی ، دادی ،هواری ....
اینارو نوشتی درست امااااااااااا
مطمئن باش اگه لازم باشه 100 هزار نفر رو هم می کشن
اینا هزاران طرفدار دارن که جونشون رو هم میدن که مثلا اسلام به خطر نیوفته
من و شما واسه آزادی و دموکراسی جان و خون خود را می دهیم
شما را نمی دانم اما روی امثال من حساب نکن
که مثلا انقلاب کنیم که نمی دانیم بعدش چی میشه
با وضعیتی که ایران داره من میگم اگه حکومت مرکزی ضعیف بشه آذربایجان و خوزستان جدا و میشه و ...........
نه آقا به نظر من اصلاحات تدریجی کم خطرترین و بهترین راه است

اینارو نوشتی درست امااااااااااا
مطمئن باش اگه لازم باشه 100 هزار نفر رو هم می کشن
اینا هزاران طرفدار دارن که جونشون رو هم میدن که مثلا اسلام به خطر نیوفت.......

تغییرات با همراهی به دست نمیاد
آزادی هم هزینه داره .. اگر قادر به پرداخت هزینه نیستید سید علی شخص مناسبی برای رهبری شماست
فشار به حکومت هم لزومن منجر به انقلاب نمیشه ..تغییراتی به وجود میاره
باز هم میگم ازادی هزینه داره..البته عده ی بسیاری زیادی از ما هنوز با تعریف آزادی هم مشکل داریم

اگر قادر به پرداخت هزینه نیستید سید علی شخص مناسبی برای رهبری شماست

رضا جان من از دو تا کامنت قبلیتون اینطور فهمیدم که داخل ایران نیستید یا خودتون رو جدا میدونید که میگید:

من هم میگم دیگه که باید بریزید تو خیابون تا حقتون رو بگیرید

خب دوست عزیز درست میگید آزادی هزینه داره ولی آیا مردم دیگه نای هزینه دادن دارند؟ اون موقع که بهترین موقعیت بود و حوادث 18 تیر پیش اومد و بهترین بستر برای همچین کارهایی فراهم شد چقدر مردم ریختند تو خیابونها؟ آیا تظاهرات نمی تونست گسترده تر باشه؟ به نظر من مردم اولا دیگه حوصله این شلوغ بازها رو ندارند، دوما از تکرار تجربه تلخ انقلاب پیشین و نامعلوم بودن شرایط بعد از انقلاب بخ خصوص زمانی که هیچ اپوزیسیون قدرتمندی هم وجود نداره، دیگه کسی سمت انقلاب کردن نمیره... ولی در ادامه اون قسمت اول کامنتم، شما چرا اصرار دارید که ما باید هزینه بدیم، و تنها هزینه ای که شما حاضرید بدید اینه که تحریم کنید؟؟؟

متاسفانه در حالیکه سرکردگان تحریم خودشون به اشتباهشان پی بردند هنوز یک سری از دوستان ما اینجا همون حرفها رو تکرار میکنند

دوستان خوشبختانه امسال بحث تحریم کم کم داره از بین میره، با برخوردی که من با بقیه داشتم و همچنین با مقایسه فضای الان جامعه مجازی (که عمده تحریمیها در آن فعال هستند) و همچنین مقایسه فضای بالاترین با فضای دو سال پیش (انتخاباات مجلس) میشه این رو به خوبی حس کرد که امسال تحریمیها عدد خیلی کوچکی رو تشکیل خواهند داد

رضا جان من از دو تا کامنت قبلیتون اینطور فهمیدم که داخل ایران نیستید یا خودتون رو جدا میدونید که میگید:

نه عزیز من حساب مشارکتی ها رو از خودم و دوستانم جدا کردم
چون ما عمریست در حال هزینه دادنیم
درضمن من در ایران سکونت دارم و خوشبختانه از هردو طرف فحش میخورم

خب دوست عزیز درست میگید آزادی هزینه داره ولی آیا مردم دیگه نای هزینه دادن دارند؟ اون موقع که بهترین موقعیت بود و حوادث 18 تیر پیش اومد و بهترین بستر برای همچین کارهایی فراهم شد چقدر مردم ریختند تو خیابونها؟......

ما که بودیم به گواهی عکسهایی که هست من بودم
جلوی سفارت امارات من بودم
درگیری های پارک ملت من بودم
ناراحتم که چراا در میدان هفت تیر و صادقیه نبودم

ولی در ادامه اون قسمت اول کامنتم، شما چرا اصرار دارید که ما باید هزینه بدیم، و تنها هزینه ای که شما حاضرید بدید اینه که تحریم کنید؟؟

چی بگم
مثل اینه که من به شما بگم پاشو برو لباست رو بپوش برویم گردش....
شما هنوز سر جوراب پوشیدنش دعوا داری

دوستان خوشبختانه امسال بحث تحریم کم کم داره از بین میره، با برخوردی که من با بقیه داشتم و همچنین با مقایسه فضای الان جامعه مجازی (که عمده تحریمیها در آن فعال هستند) و همچنین مقایسه فضای بالاترین با فضای دو سال پیش (انتخاباات مجلس) میشه این رو به خوبی حس کرد که امسال تحریمیها عدد خیلی کوچکی رو تشکیل خواهند داد

امیدوارم هرچی درسته همون بشه
این به خاطر اعتقاد من به قضا و قدر نیست
من تلاش خودم رو میکنم
ولی به قول مسالمونا ..یدالله مع الجماعه

ما که بودیم به گواهی عکسهایی که هست من بودم
جلوی سفارت امارات من بودم
درگیری های پارک ملت من بودم
ناراحتم که چراا در میدان هفت تیر و صادقیه نبودم

rezara جان من سال 84 در انتخابات شرکت کردم ولی جلوی سفارت امارات هم بودم.چه تناقضی بین رای دادن و فعالیت مدنی هست؟
شما هم بودی ولی آیا همه کسایی که تحریم کردن بودن؟اگر یک دهم تحریمیها تو هر کدوم از این مراسم شرکت میکردن الان خبری از جمهوری اسلامی نبود

رضا بحث من این نبود که آیا شما بودی یا نه، بحث من اینه که چقدر مردم اومدند تو خیابونها؟ یعنی در صورت ایجاد مجدد چنین فضایی چقدر جمعیت جمع میشه تا بتونه یه حرکت قابل توجه ایجاد کنه؟ مردم الان درد نان و شکم دارند و تا زمانی که کردم گرسنه باشند کسی به فکر چنین روشهایی نمیفته، آره ممکنه وقتی انقدر فشار اومد بهشون از درد گرسنگی هم بیان اعتراض کنند اما این حکومت هم میدونه که چظور مردم رو تو خونه نگه داره، نه اونقدر سیرشون کنه که مثل زمان انقلاب 57 مردم بیان تو خیابونها و نه اونقدر خراب کنه تا زا درد خرابی بیان تو خیابونها...
کل حرف من اینه که خیلیها دیگه حوصله تظاهرات و مخالفتهای خیابانی ندارند، و در نتیجه هر گونه تلاش در این جهت احتمالا شکست خواهد خورد چون نمیتونه جمعیت زیادی رو جمع کنه

هر چند اين بار آتش تحريم کم فروغ تر از انتخابات گذشته مي نمايد

احتراما خواهشمند است پیش از اظهار نظر به آمار کلیه انتخابات گذشته ریاست جمهوری مراجعه کنید!
تا امروز هیچ تحریمی در جمهوری اسلامی رخ نداده.

چگونه شرکت پايين تر افراد در انتخابات مشروعيت نظام و يا انتخابات را زير سوال مي برد؟

سوييس با 45 درصد و انگليس با 50 درصد* و يا آمريکا با 36 درصد*

شما مغلطه ای کردین میان مفهوم و نمود انتخابات و رژیم در ایران با کشورهایی که ازشون نام بردین.
در تمامی کشورهای نام برده شده رژیم های دموکراتیک و آزاد حاکم هستن و شما یا هرکس دیگری میتونه با جمع آوری امضا خواهان رفراندوم و تغییر نوع حکومت در آن کشورها بشه. بنابراین در کشورهای فوق اگر کسی از چیزی ناراضی باشه مخالفت خودشو با شرکت نکردن در انتخابان نشون نمیده!
مورد جمهوری اسلامی کاملا متفاوت هست، نمود درونی رژیم حجاب اجباری و انتخابات هست. اگر در ایران حجاب اجباری نباشه و این انتخابات فرمایشی برگزار نشه برای مثال شما چطور میتونین به یک ناظر بیرونی ثابت کنین که در ایران جمهوری اسلامی حکمفرماست؟ و مردم به این رژیم علاقمند هستن؟
به همین علت هست که در تمام رژیمهای دیکتاتوری و بطور خاص جمهوری اسلامی انتخابات صرفنظر از نتیجه اش برای رژیم بسیار مهم هست.

این سوال اساسی که گیرم عدم شرکت در انتخابات مشروعیت نظام را زیر سوال ببرد. خوب بعد چه؟

خوب بعد چه؟ دوست عزیز این مشکل مشترک اکثریت طرفداران رای دادن هست که تصور میکنن اگر از چیزی خبر ندارند یا راه حلی به نظرشان نمیرسد پس حتما راه حلی وجود ندارد!
گرامی برای مثال خود شما آیا اصلا چیزی راجع به روشهای مبارزه مدنی مسالمت آمیز شنیده اید؟
متاسفانه در تمام مطالبی که برای تهییج مردم به رای دادن خوانده ام فقط به سه استدلال برخورده ام، احمدی نژاد نباشد، تقصیر شماست که احمدی نژاد هست (فرا افکنی)، راه دیگری وجود ندارد (انکار؟ نا آگاهی؟).

برای شنیدن و آگاهی از نظرهای متفاوت لطفا به اینجا مراجعه کنین:
اهمیت مشروعیت و نافرمانی مدنی