بالاترین

ممنون به خاطر وقتی که گذاشته بودید و بیشتر تشکر من به این خاطر است که سعی کردید از همه جهات به موضوع نگاه کنید، همیشه پیروز و سربلند باشید
مونا :)

ممنون به خاطر وقتی که گذاشته بودید و بیشتر تشکر من به این خاطر است که سعی کردید از همه جهات به موضوع نگاه کنید، همیشه پیروز و سربلند باشید
مونا :)

1- اتفاقا بخشی از کار لذت بخش بود! بخصوص قیافه فک و فامیل و دوستانی که آن نظرسنجی میدانی را از آنها کردم.
یک بخش هایی هم خطرناک: آخرین کسی که از او سوال کردم همسرم بود. یک جوری زل زد تو چشمام که برق سه قاز از سرم پرید بعد گفت:
تو این بدبختی و بی پولی فقط خل شدن تو را کم داشتم که آن رسید!
بعد که بهش توضیح بیشتری دادم از اینکه شنید دختر خانمی هست که بشدت با خرافات اسلامی (همان کل اسلام) مبارزه میکنه خیلی تعجب کرد. سلام گرم رساند و خسته نباشید گفت.

سوال بسیار مهمی مطرح فرموده اید. اگر واقعا برداشت نیرو های مذهبی که ذکر کرده اید از مقوله سکولاریسم این باشد که فاجعه است!

در این باره شما چه فکر می کنید جناب اولاد عزیز ؟ :)

1- اتفاقا بخشی از کار لذت بخش بود! بخصوص قیافه فک و فامیل و دوستانی که آن نظرسنجی میدانی را از آنها کردم.
یک بخش هایی هم خطرناک: آخرین کسی که از او سوال کردم همسرم بود. یک جوری زل زد تو چشمام که برق سه قاز از سرم پرید

:))

بعد که بهش توضیح بیشتری دادم از اینکه شنید دختر خانمی هست که بشدت با خرافات اسلامی (همان کل اسلام) مبارزه میکنه خیلی تعجب کرد. سلام گرم رساند و خسته نباشید گفت.

سلام مرا هم به ایشان برسانید :)

نکته کلیدی که این بین خودنمایی میکنه تفاوت آشکار سکولاریزم با لائیسیته است .
اونجا که سکولاریزم بنوعی در انتها با مقوله دین و دینکاران راه میآید اما لائیسیته هیچ مماشاتی ندارد و جدایی عملی دین از سیاست را در پی دارد .
سکولاریزم بیشتر مربوط به کشورهای مسیحی پروتستان بوده از قبیل انگلیس و آلمان و امریکا . لائیسته اما در فرانسه .
در این مورد مقاله شیدان وثیق در سایت سکولاریزم برای ایران بسیار خواندنی است

بیدگانی عزیز جسارتا گمان کنم اگه مطالب اون کتاب رو بخش به بخش لینک کنید بسیار سازنده خواهد بود ... ... بدرود

نکته ظریفی در مورد مفهوم سکولاریزم وجود داره که عمدتا نادیده گرفته می شه. سکولاریزم یک مفهوم غربی ست و کاملا بر اساس جدایی دین مسیحیت از حکومت تعریف شده. این دین نیز بسان اکثر ادیان، دین سیاسی و حکومتی نبود. پیغمبرش داعیه رهبری و حکومت نداشت بنابراین احکام حکومتی در این دین وجود نداشت. بعدها، زمانی که کشیش ها قدرت رو دست گرفتن، قوانینی متاثر از روح مذهب برای حکومت تبین کردند. در واقع این مسیحیت نبود که حکومت می کرد، بلکه کلیسا بود و مقام پاپ از حاکم جدا بود. برای همین سکولاریزم در واقع به معنای جدایی حکومت از کلیسا بود.
اما اسلام یک دین کاملا سیاسی ست و دستورهای حکومتی مستقیم از پیامبرش داره،حتا جزئیات احکام جزائی از پیش صادر شده.بنابرین تفکیک حکومت از دین مقوله ای پیچیده ست.به طور مثال حکومت فعلی ایران بر خلاف تلاش مذبوحانه کسایی که می خوان حکومت آخوند نشون بدن، کاملا حکومت اسلامی ست.قانون اساسیش بر اساس نص صریح اسلام نوشته شده و اجرا می شه.اسلامی که فراتر از شرع، کاملا جنبه عرف هم در جامعه امروز ایران داره!

در این باره شما چه فکر می کنید جناب اولاد عزیز ؟ :)

درود بر بانو سولماز گرامی،
من هنوز یقین ندارم که نیروهایی مثل سازگارا و ... اینگونه فکر میکنند ولی اگر مطلب همانی باشد که مجنون گفته دوباره باید بگویم که فاجعه است!
راستی سوژه ای برای اسرارالطیفه در ذهن دارم که اگر عمری ماند بزودی مینویسمش!

نکته کلیدی که این بین خودنمایی میکنه تفاوت آشکار سکولاریزم با لائیسیته است .

ممنون از تذکرتان .البته از دید تئوریک و عملی اختلاف نظرهایی در این باب وجود دارد.
مثلا الهه بقراط:

بايد برای مردم تکرار کرد که هيچ کدام از اين دو مفهوم به تعريف رابطه دين و فرد و يا جدايی دين و فرد نمی‌پردازد و قائل به دين‌زدايی از جامعه نيست. شهروند سکولار و يا لائيک کسی است که به جدايی دين و دولت بر اساس سکولاريسم و يا لائيسيته اعتقاد دارد و به همين دليل می‌تواند يک فرد مؤمن و يا يک انسان بی‌دين باشد. اعتقاد مذهبی او نقشی در اعتقادش به سکولاريسم و يا لائيسيته ندارد. به اين ترتيب يک آيت‌الله يا مجتهد، يک کشيش يا اسقف همانگونه می‌تواند لائيک يا سکولار باشد که يک شهروند غيرروحانی و يا بی‌دين

و

لائيسيته به معنای جدايی هر دينی از دولت و نص صريح آن در قانون اساسی يک کشور است حال آنکه سکولاريسم چنين قيدی را ندارد و به خنثی بودن حکومت در برابر اديان اکتفا می‌کند. فرانسه، آمريکا، اسپانيا و ترکيه دارای حکومت‌های لائيک هستند، حال آنکه حکومت بسياری از کشورهای اروپايی از جمله آلمان سکولار به شمار می‌روند بدون آنکه لائيک باشند.

اما بعضی دیگر سکولاریسم را یک مفهوم انتزاعی میدانند که لائیسیته نتیجه عملی آن است.

و حتی گروهی اعتقاد دارند:

لائیسیته یک نظریه سیاسی است که طبق آن دین از سیاست جدا است و این نظریه با هدف افزایش آزادی های دینی ارائه شده است، درحالی که سکولاریسم با هدف زدودن ایمان از زندگی جاری مردم معرفی شده است

منابع بیشتر:
1
2
3
4

اما اسلام یک دین کاملا سیاسی ست و دستورهای حکومتی مستقیم از پیامبرش داره،حتا جزئیات احکام جزائی از پیش صادر شده.بنابرین تفکیک حکومت از دین مقوله ای پیچیده ست.به طور مثال حکومت فعلی ایران بر خلاف تلاش مذبوحانه کسایی که می خوان حکومت آخوند نشون بدن، کاملا حکومت اسلامی ست.قانون اساسیش بر اساس نص صریح اسلام نوشته شده و اجرا می شه.اسلامی که فراتر از شرع، کاملا جنبه عرف هم در جامعه امروز ایران داره!

این آخوندها زور (مردم) را که بالا سرشان ببینند اسلام را آنجوری برات تفسیر میکنن که مسلمین در پایان نماز بگن اشهد ان لاییسیته احسن الصراط!
کاری نداره میتونن از لااکراه فی الدین شروع کنن!
:)

راستی سوژه ای برای اسرارالطیفه در ذهن دارم که اگر عمری ماند بزودی مینویسمش!

مشتاقانه منتظر برگی دیگر از اسرار اللطیفه و الکسیله هستیم :)
شما اونقدر زیبا می نویسید که بنده به خودم جرات نمی دم هر مطلبی رو بنویسم ... فراموش نکنی ها ... منتظریم ...

درود بر بانو سولماز گرامی،
من هنوز یقین ندارم که نیروهایی مثل سازگارا و … اینگونه فکر میکنند ولی اگر مطلب همانی باشد که مجنون گفته دوباره باید بگویم که فاجعه است!
———————————
اولاد عزیز
گنجی در مصاحبه آخر خودش این داستان نهاد را مطرح کرده است.
در مورد اشکوری مصاحبه ای هم در این زمینه یک بار با رادیو فرانسه از او شنیدم که بر همین نکته اصرار می کرد (جدا از اطلاعات شخصی) آن مجموعه اصولن خود را رهرو راه شریعتی هم می داند.
در مورد مجاهدین مقاله هایشان هست.
چند سال پیش که جبهه جمهوری خواهان شکل می گرفت و تشکیل گنگره ها , این کلمه نهاد جای مناقشه بود. یعنی به طور خاص بر روی این کلمه نهاد نهاد تکیه می کنند. تا انجا که یادم است مصاحبه ای دیده بودم که یکی به نمایندگی از نوگرایان دینی به این علت که جمهوری خواهان کلمه نهاد را ذکر نکرده بودند در گنگره شرکت نکردند.
در مورد سازگارا حاثظه روشنی ندارم که این کلمه نهاد را از او شنیده باشم یا خیر. او زیرک تر از این حرفهاست که دم به تله بدهد.
ولی اصولن برای شناخت این گونه اشخاص دقت کنید که وقتی صحبت می کنند برای اصولی که می اورند گاهی اوقات استناد به دین می کنند. یا موضع سیاسی خود را از دین استخراج می کنند نه بر پایه مباحثات عقلی. یعنی برای دین نقش سیاسی و اجتماعی قایلند با تفسیر خود.
یادم هست که سازگارا در یک مصاحبه با صدای آمریکا آنقدر به قرآن استناد کرده بود که یکی زنگ زد و خواست به نوعی او را...

majnown
نکته ای که آنان به صورت ماهرانه استفاده می کنند این است که ما (من و شما) یک پیش فرض ذهنی برای خود داریم که « آنان برای اینکه عامه حرفشان را بفهمند به دین و قرآن ارجاع می دهند» در صورتی که به نظر من اینگونه نیست و آنان دارند ماهیت خود را نشان می دهند. ما هستیم که آنان را آنگونه می بینیم که خود می خواهیم.
بگذار اینگونه بگویم لحظه ای این پیش فرض را کنار بگدارید آن وقت خیلی راحت این پرسش به ذهنتان خواهد آمد که اگر اینان سیاست را امری این دنیایی می دانند پس چه معنی می دهد که قرآن استناد کنند یا از آن حکم خارج کنند؟
می گویم پیش فرض چون که آنان خود نگفته اند که ما به قرآن استناد می کنیم چون مردم باور کنند, ما هستیم که اینگونه تصور می کنیم.