بالاترین

راشدان : دیوانه و دیکتاتور! کاندوم و سیب زمینی  ـ۷۲۲ کلیک

rashedan.com

نخست وزیر چین در نطق 1400 کلمه ای خود 35 بار واژه چین را به کار برد. رئیس جمهور ایران در سخنرانی 3200 کلمه ای خود فقط 5 بار از کلمه “ایران” استفاده کرد که “4″ بار آن تنها در یک پاراگراف برای توصیف فشار آژانس بین المللی انرژی هسته ای و حمایت مردم از انرژی هسته ای احمدی نژاد است، یعنی تنها جایی که او نیازمند نمایش کاذب حمایت ملی است. آیا نباید نتیجه گرفت که رئیس جمهور ایران از بردن نام کشورش بیزار است؟ درست به همین دلیل تنها “6″ بار از ایرانیان یاد می کند و بازهم برای توصیف حمایت ایشان از برنامه هسته ای و دیگر هیچ. 3200 کلمه و تنها یک بار ذکر نام ایران، و آن هم به دلیل موضوع انرژی هسته ای. دومین واژه سخنرانی نخست وزیر چین “چین” است، می دانید اولین استفاده از واژه “ایران” چندمین لغت سخنرانی آقای احمدی نژاد است – واژه شماره 1810 او. و می دانید واژه “فلسطین” چندمین واژه است؟ 157 امین واژه . و می دانید دردآور ترین بخش داستان کجاست؟ آنجا که همه رهبران سخنران مجمع عمومی، در نخستین دقیقه نطق با افتخار نام سرزمین خود را بردند، مانند رهبر چین. اما این محمود احمدی نژاد بود که به عنوان تنها موجود حاضر در جلسه 3200 واژه غریب و غیرمعمول را بر زبان راند تا از تلفظ نام کشور خویش فرار کند. نخست وزیر چین حتی از یک کشور دیگر جهان به جز چین نام نبرد، رئیس جمهور ایران، فردی که تنها 5 بار از کشور خودش نام برده است، 6 بار واژه فلسطین، 4 بار عراق، 2 بار افغانستان و لبنان و شش بار صهیونیسم را به کار برد. او حتی به این بسنده نکرد و سراغ گرجستان و آبخازیای جنوبی رفت و سری هم به آفریقا زد و درباره استعمار آفریقا، آمریکای لاتین و کشورهای آسیایی سخن گفت، اما تنها از یک واژه مثل طاعون گریخت: ایران.

توجه: ۳ کاربر بر این باورند که این لینک مشکل تیتر، توضیح، یا بخش نامناسب دارد.

توسط namdar در بخش سیاست داغ شده حدود ۱ سال قبل فرستاده شده حدود ۱ سال قبل ۲۹ نظر