بالاترین

از بازداشت دوتن از اعضای شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت و انتشار اخبار متناقض درباره علت این برخوردها که پس از دستگیری برخی از فعالان دانشجویی در شهرستان‌ها صورت گرفت، می‌توان هماهنگی و مرتبط بودن این بازداشت‌ها را استنباط کرد. به نظر شما دلایل و ریشه‌های این برخورد‌ها چیست؟
- به نظر من مجموعه بازداشت‌های اخیر از جمله بازداشت محمد هاشمی و بهاره هدایت در راستای ادامه برخورد با فعالین مدنی به خصوص دانشجویان است. این برخوردها دو هدف را در عرصه داخلی و خارجی دنبال می‌کند.
از یک سو دانشجویان در ماه‌های گذشته پیروزی‌های فراوانی در دانشگاه‌های مختلف مثل سهند، تربیت معلم، زنجان، شیراز و... داشتند و این مساله، آنها را برای پیگیری مطالبات‌شان به خصوص از ابتدای سال راسخ‌تر کرده و در نتیجه آقایان به این نتیجه رسیده‌اند که با ایجاد مشکل و به قول خودشان سیاست هجومی، مانع پیگیری مطالبات دانشجویان شوند. امری که در سال 78 نیز به وقوع پیوست و آنها از ترس پیگیری مطالبات 18 تیر، در ابتدای سال بحث نشریه موج را راه انداختند که از این نظر این حوادث شباهت بسیاری به آن سال دارد. از سوی دیگر امسال انتخابات ریاست جمهوری نیز در پیش است و ترس از اثرگذاری دانشجویان یکی از عوامل تشدید کننده این برخوردها محسوب می‌شود. مساله‌ای که کیهان نیز به آن اشاره کرده و عکس‌العمل اصول‌گرایان پس از دیدار ما با عبدالله نوری نیز قابل توجه است. به هر حال عامل انتقام‌گیری را نیز عامل مهمی ارزیابی می‌کنم و شاهد این مدعی نیز دستگیری دانشجویان زنجان و سهند و دو عضو شورای مرکزی ما است.
در عرصه خارجی نیز باید گفت آقایان در حال عقب نشینی هستند و مثلا از ملت اسرائیل صحبت به میان می‌آورند و می‌بینیم رسانه‌های اصولگرا مد...

مدت‌ها در این باره سکوت می‌کنند یا احمدی‌نژاد از گفتگو با آمریکا دم می‌زند. بنابراین در داخل می‌کوشند با برخوردهای سنگین با فعالین عرصه‌های گوناگون و حتی اعدام‌های گروهی در جامعه، ایجاد ترس و وحشت نمایند تا به قول خودشان نمایش اقتدار داده باشند.
دوری از قدرت سیاسی و نقد روشنفکرانه حاکمان، رویکردی است که دفتر تحکیم وحدت و جنبش دانشجویی طی سال های اخیر در دستور کار خود قرار داده است؟ آیا دفتر تحکیم را می توان همچنان بخشی از بدنه تشکل‌های اصلاح طلب قلمداد کرد؟ آیا شما پیشگامان تئوری خروج از حاکمیت هستید؟
- اعضای دفتر تحکیم وحدت هر چند معتقد به روش‌های مسالمت آمیز هستند و به اصلاحات می‌اندیشند اما دیگر خود را در قالب گروه‌های 18 گانه جبهه اصلاحات نمی‌دانند. در واقع بحث خروج از جبهه دوم خرداد به دلیل تغییر رویکرد دراین اتحادیه بود. ما معتقدیم نزدیکی بیش از حد با جریانات سیاسی کار اشتباهی بود زیرا دانشجویان را به سیاست‌ورزیِ حرفه ای متمایل ساخت. امری که در آن تجربه کافی ندارند و ازسوی دیگر وظیفه دانشجویان سیاست‌ورزی نیست. در واقع دانشگاهیان جزئی از روشنفکران جامعه محسوب می‌شوند و وظیفه آنها عمل کردن به عنوان وجدان بیدار جامعه و نقد انحرافات است که وابستگی به یک جریان سیاسی باعث انحراف از این وظیفه می شود. این فاصله برای گروه‌های اصلاح‌طلب نیز خوب است. در واقع یکی از مشکلات اصلاحات عدم نقد آن در گذشته بود. بنابراین در کل هر چند ما دارای برخی اشتراکات فکری با جریان اصلاح طلبی هستیم اما جزئی از یک جریان سیاسی نیستیم و خود را خارج از فضای سیاسی تعریف می‌کنیم که وظیفه‌مان نقد جریان‌های سیاسی به عنوان وجدان بیدار جامعه است.

نافرمانی مدنی و تقویت نهادهای صنفی و سندیکایی اکنون به بخش دیگری از برنامه‌های سیاسی دانشجویان عضو دفتر تحکیم وحدت تبدیل شده‌است. این برنامه‌ها در حالی دنبال می‌شود که پیگیری آنها هزینه‌های سنگین و گرفتاری‌های شدیدی را برای مجریان آن به دنبال داشته است. آیا این برنامه با ارزیابی دقیق و اهداف مشخص طراحی شده است؟ آیا به اندازه لازم درباره این برنامه‌های سیاسی، کار فکری و نظری ( تئوریک) صورت گرفته است؟
- من هزینه‌های سنگین این استراتژی را قبول دارم اما برای گذار به توسعه، دموکراسی و حقوق بشر در ایران راهی غیر از این وجود ندارد. تجربه صد سال گذشته موید این واقعیت است که تا هنگامی که نهادهای مدنی تقویت نشوند، امکان دستیابی به توسعه، دموکراسی و حقوق بشر در ایران محال است. البته در سایر نقاط دنیا نیز همین‌گونه بوده لذا این رویکرد نتیجه توجه به این واقعیت‌های تاریخی است.
تاریخچه دفتر تحکیم وحدت نشانگر این است که این تشکل تنها به دانشجویان عضو انجمن‌های اسلامی دانشگاه‌ها تعلق داشته ولی اکنون انجمن‌های اسلامی در دانشگاه به تنها نهاد مستقل و منتقد سیاسی دانشجویان در سطح دانشگاه‌ها تبدیل شده‌است. آیا این تغییر رویه ناشی از چرخش دیدگاه‌های فکری شماست؟
- به هر حال تفاوت‌هایی در نگرش اعضا این اتحادیه نسبت به مسائل مختلف به وجود آمده که این امر به دلیل سیال بودن مجموعه، کاملاً طبیعی محسوب می‌شود و همین تفاوت نگرش‌ها نیز باعث اقبال دانشجویان به انجمن‌های اسلامی دانشجویان شده‌است. به‌عنوان مثال ما اکنون از تکثر اعتقادی دانشجویان دفاع می‌کنیم و حق تحصیل را برای همگان به رسمیت می‌شناسیم در حالی که متاسفانه در دهه شصت چنین نبود و اعضای انجمن‌های اسلامی، خود به عنوان بازوی نظام حاک...

نافرمانی مدنی و تقویت نهادهای صنفی و سندیکایی اکنون به بخش دیگری از برنامه‌های سیاسی دانشجویان عضو دفتر تحکیم وحدت تبدیل شده‌است. این برنامه‌ها در حالی دنبال می‌شود که پیگیری آنها هزینه‌های سنگین و گرفتاری‌های شدیدی را برای مجریان آن به دنبال داشته است. آیا این برنامه با ارزیابی دقیق و اهداف مشخص طراحی شده است؟ آیا به اندازه لازم درباره این برنامه‌های سیاسی، کار فکری و نظری ( تئوریک) صورت گرفته است؟
- من هزینه‌های سنگین این استراتژی را قبول دارم اما برای گذار به توسعه، دموکراسی و حقوق بشر در ایران راهی غیر از این وجود ندارد. تجربه صد سال گذشته موید این واقعیت است که تا هنگامی که نهادهای مدنی تقویت نشوند، امکان دستیابی به توسعه، دموکراسی و حقوق بشر در ایران محال است. البته در سایر نقاط دنیا نیز همین‌گونه بوده لذا این رویکرد نتیجه توجه به این واقعیت‌های تاریخی است.
تاریخچه دفتر تحکیم وحدت نشانگر این است که این تشکل تنها به دانشجویان عضو انجمن‌های اسلامی دانشگاه‌ها تعلق داشته ولی اکنون انجمن‌های اسلامی در دانشگاه به تنها نهاد مستقل و منتقد سیاسی دانشجویان در سطح دانشگاه‌ها تبدیل شده‌است. آیا این تغییر رویه ناشی از چرخش دیدگاه‌های فکری شماست؟
- به هر حال تفاوت‌هایی در نگرش اعضا این اتحادیه نسبت به مسائل مختلف به وجود آمده که این امر به دلیل سیال بودن مجموعه، کاملاً طبیعی محسوب می‌شود و همین تفاوت نگرش‌ها نیز باعث اقبال دانشجویان به انجمن‌های اسلامی دانشجویان شده‌است. به‌عنوان مثال ما اکنون از تکثر اعتقادی دانشجویان دفاع می‌کنیم و حق تحصیل را برای همگان به رسمیت می‌شناسیم در حالی که متاسفانه در دهه شصت چنین نبود و اعضای انجمن‌های اسلامی، خود به عنوان بازوی نظام حا...

خود به عنوان بازوی نظام حاکم در تصفیه دانشجویان دگراندیش نقش داشتند.
اغلب جریان‌های فکری دانشجویان از جمله چپ‌ها و لیبرال‌ها با دفتر تحکیم وحدت همکاری نزدیک دارند و بعضا شاهد نزدیکی و همکاری تحکیم با آنان هستیم. آیا این روش بر اساس ضرورت‌ها شکل گرفته‌است؟
- باز هم تاکید می‌کنم برای رسیدن به توسعه، دموکراسی و حقوق بشر راهی به غیر از تقویت نهادهای مدنی و همکاری میان آنها وجود ندارد. ما معتقدیم گروه‌های مختلف با حفظ هویت خود باید در راه رسیدن به توسعه، دموکراسی و حقوق بشر با یکدیگر همکاری نمایند و این همکاری امری پسندیده‌است. در واقع ما با گروه‌هایی که به توسعه، حقوق بشر و دموکراسی معتقدند و از سوی دیگر، منافع ملی ایران را نیز قبول دارند، همکاری می‌نماییم. این همکاری میان گروه‌های مختلف که دارای آرمان‌های کم و بیش مشترکی می‌باشند یک ضرورت تاریخی است و امیدواریم این همکاری‌ها در آینده نیز تقویت شود .
شما در زمینه انجام وظایف صنفی و سیاسی در دو حوزه به شکل مشخص فعالیت می کنید. نخست این که از حقوق صنفی دانشجویان بدون ملاحظه و جهت‌گیری سیاسی دفاع می‌کنید و دوم این که در حوزه سیاسی، دفاع از حقوق شهروندی را در دستور کار دارید. آیا این دو مورد با یک سهم برابر دنبال می شوند؟ کدام یک الویت دارند و چرا؟
- به نظر من این دو حوزه با توجه به ساختار قدرت در ایران زیاد قابل تفکیک نیستند. به عنوان مثال در مورد حوادث دانشگاه زنجان که یک مساله صنفی بود شاهد هجوم سیاسی اصولگرایان به دانشجویان بودیم و یا در مباحث حقوق بشری به سرعت موضوع به امری سیاسی بدل می‌شود و از سوی دیگر هم مسائلی مانند امکانات رفاهی، حق تحصیل و...که اصولاً به عنوان مسائلی صنفی از آنها یاد می‌شود، در واقع حقوق ...