این خانه قشنگ است ولی خانه من نیست
ـ۳۰۴ کلیک
gsadeghi.blogfa.com
این خانه قشنگ است ولی خانه من نیست - این خاک چه زیباست ولی خاک وطن نیست. آن دختـــــــــــر چشم آبی گیسوی طلایی - طناز سیه چشــــــــــم چو معشوقه من نیست. آن کشور نو آن وطــــن دانش و صنعت - هرگز به دل انگیــــــــــزی ایران کهن نیست. در مشهد و یزد و قم و سمنان و لرستان - لطفی است که در کلگری و نیس و پکن نیست. در دامن بحر خزر و ساحل گیلان – موجی است که در ساحل دریای عدن نیست. در پیکر گلهای دلاویز شمیران - عطری است که در نافه ی آهوی ختن نیست. آواره ام و خسته و سرگشته و حیران - هرجا که روم هیچ کجا خانه من نیست. آوارگی وخانه به دوشی چه بلاییست - دردی است که همتاش در این دیر کهن نیست. من بهر که خوانم غزل سعدی و حافظ - در شهر غریبی که در او فهم سخن نیست. هرکس که زند طعنه به ایرانی و ایران - بی شبهه که مغزش به سر و روح به تن نیست. پاریس قشنگ است ولی نیست چو تهران - لندن به دلاویزی شیراز کهن نیست. هر چند که سرسبز بود دامنه آلپ - چون دامن البرز پر از چین وشکن نیست. این کوه بلند است ولی نیست دماوند - این رود چه زیباست ولی رود تجن نیست. این شهرعظیم است ولی شهرغریب است - این خانه قشنگ است ولی خانه من نیست.
توسط gsadeghi
در بخش فرهنگ و هنر
ارتقا به صفحه اول
۳ ماه قبل
gsadeghi hasankababi sir7 st-behesht crabby Tanaz aliasadi109 pourya ultra_ehsan kargadan Ehsanic yekiyedone reza1001zf Diazpam hozeh dead.end kaman zakhmi jimbolak nasour farhang11 arvand hfm_md payamarchi mhzm1981 Volter anahid71 ehsan-34 reza79sh nnc_cbb shoomchool jingy_vingy albalooina sinabalkan Aria_me2 Germany hasstavv sibil
امکانات
موضوعات داغ
آگهی
+
زيباست
ممنون
:)
http://aryamehan.com/fa/2008-06-06-02-33-38/86-his/436-2008-08-18-10-38-44.html
این خانه قشنگ است ، ولی خانه ی من نیست !
من خانه به دوشم
این خاک فریباست ، ولی خاک وطن نیست
من با که بجوشم ؟!
***
همسایه زبان من سرگشته نداند
من با که بگویم ؟
هر در که زنم تا لب خود باز گشایم
گویند که تو اهل کجایی ؟
بغضم به گلو می شکند ، آرام ندارم
غمگین و خموشم
***
این خانه قشنگ است ، ولی خانه ی من نیست
من خانه به دوشم
این خاک فریباست ، ولی خاک وطن نیست
من با که بجوشم ؟
***
ای کاش وطن زود از این غم به درآید
این شام سحر گردد و این غصه سرآید
تا من به صد امید بگیرم ره خانه
چشم از همه زیبایی این خاک بپوشم
***
این خانه قشنگ است ، ولی خانه ی من نیست
من خانه به دوشم
این خاک فریباست ، ولی خاک وطن نیست
من با که بجوشم ؟!
نازنين دوست شعر بسيار زيباست و بايد هزاران درود بر نگارنده فرستاد
پاينده باشيد مهربان دوست
این شام سحر گردد و این غصه سرآید
تا من به صد امید بگیرم ره خانه
چشم از همه زیبایی این خاک بپوشم
عجب تنبلیه سراینده شعر... منتظره یه عده دیگه وطن رو از غم دربیارن تا برگرده. مطمئنم برنمیگرده چون بچه ها و نوه ها نمیذارن برگرده. آفرین به خودمان در داخل کشور که با همه سختی ها میسازیم، مبارزه میکنیم، حرف دلمان را میزنیم و با وجود تمامی اندوهها کوچه های خاکی وطن را به تمامی دنیا ترجیح میدهیم.