بالاترین

زندگی شهریار از زبان خودش

سال 1363 است، 29 فروردین. جشن بسیار با شکوهی در تالار وحدت دانشگاه تبریز برپاست... بیرون تالار یکی دست روی شانه‌ام گذاشت. رفیق بود و از یاران روزنامه کیهان که بعدها تقدیر آن شد که ماهها در صفحات ادب و هنر کیهان دوشادوش هم باشیم. قرارشد که امشب را باحضور شاعرانی چون "سپیده کاشانی"، "مهرداد اوستا"، "حمید سبزواری" و چند تن دیگر در منزل استاد شهریار باشیم. //// حالا که درست 24 سال از آن شب خاطره‌انگیز گذشته است و در سریال "شهریار"، با همه نیت خیری که در سازندگان آن سریال سراغ دارم متأسفانه شاهد چهره‌ای بیش و کم «مسخ شده» از استاد شهریار بوده‌ام بر آن شدم که سراغ آن نوارها بروم و ببینم که شهریار از زبان خودش، در مورد زندگی‌اش چه‌ها میگوید. گفته‌های شهریار در آن شب همه به زبان فارسی بود و همه‌ی کلمه‌های این متن، عینا مربوط به خود شهریاراست. //// تاریخ تولد من دقیقا معلوم نیست. ولی اواخر 24 یا اوایل 25 قمری باید باشد. یعنی روز تولد مرا پشت یک قرآن نوشته بودند و اما چون خانه‌ی مارا یک دفعه مشروطه‌طلبان و یک دفعه هم مستبدین، ویران و غارت کردند لذا آن قرآن نیز، به یغما رفت. درسال 1302 که در تهران اداره آمار تشکیل شد مارفتیم شناسنامه گرفتیم. اما مخصوصأ سن‌ام را دوسال بیشتر گفتم که بتوانم در انتخابات شرکت کنم...

علیرضا ذیحق؟ این دیگه چه جور لینک دادن هست؟