بالاترین

داستانکی برای روز پدر(يا روزی که صاحب دوچرخه شدم!) ـ۱۱۷ کلیک

hichkihichkas.wordpress.com

حال خودم رو نميفهميدم.......وقتی پدرم با اون دوچرخه ا ی که هميشه آرزوشو داشتم از در خونه اومد تو سر از پا نميشناختم......دقيقا همونی بود که دنبالش بودم.....بهش میگفتن دوچرخه موتوری...زرد رنگ بود......با يه صفحه پلاستيکی بزرگ جلوش که روش يه عدد 66 سياه رنگ نوشته شده بود......ديگه میتونستم تو کوچه سرمو بالا بگيرم و ديگه منتظر این نباشم که از خستگی بقيه بچه ها استفاده کنم ويه دوری با دوچرخشون بزنم و دلی از عزا در بيارم.......خيلی هم دلم میخواست يه دوچرخه داشته باشم تا بتونم وقتی بابا با دوچرخش هر روز میره سره کار...باهاش تا يه جائی برم.....تاز ه 6 سالم شده بود ولی بابام باهام مثل يه مرد حرف میزد....يروز که ديد زيادی دارم از نداشته هام میگم و اصرار میکنم که برام دوچرخه بخرن صدام زدو خيلی جدی گفت که میخواد مثل 2 تا مرد با هم حرف بزنيم...بهم گفت که وضعمون خوب نيست و پولی هم اگه باشه بايد واسه روز مبادانيگهش داريم(از وقتی يادمه هر چی بوده زير سر این روز مبادای لعنتی بوده)....بهم گفت يخورده که بزرگتر شدم اجاز ه میده دوچرخه هرکولس سياه رنگشو برونم....ولی من اصلا گوشم بدهکار نبود......چند روزی تصميم گرفتم چيزی نخورم و از اتاقم بيرون نيام....ولی میدونستم اینا هيچکدوم به پدرم کارگر نبود..........اینجا بود که تصميم گرفتم از حربه آی که میدونستم نقطه ضعف بابامه استفاده کنم.....يه روز که میدونستم بابام داره حرفامو میشنوه به مامان درد دل کردم که وقتی میبينم بچه ها دوچرخه سواری میکنن دلم میگيره.....خجالت میکشم پيششون که ازشون بخوام يه بار اقلا دوچرخشون رو بدن سوار شم........اینا رو که تعريف ميکردم حسابی اشک ميريختم...البته دروغ نباشه همش هم فيلم نبود و يخورده دلم واسه خودم ميسوخت ..همينجور که زار میزدم يواشکی به بابا م نيگا میکردم........بنظر ميومد که اصلا حرفای من تاثيری روش نداره.....سرشو اینداخته بود پائين و داشت روزنامشو میخوند ....اینجا بود که يه آن از بابام بدم اومداز اینکه به فکر من نيست.....از اینکه به ناراحتيهام توجه نميکنه......روز ها گذشت و من هنوز منتظر عکس العمل بابام بودم...............................

توسط hICHKI در بخش فرهنگ و هنر داغ شده حدود ۱ سال قبل فرستاده شده حدود ۱ سال قبل ۲۵ نظر