"دولت خاموشیها" یا "گل ِ خالیزدن هم عرضه میخواهد"! (بهرنگ) ـ۹۶ کلیک
blog.behrang.net
۳- یادم هست که اوایل دهه ۷۰، در کنار اخبار مربوط به اعلام کوپن، یک ستون هم در روزنامهها به انتشار جدول خاموشیها اختصاص داشت و میدانستی که از فلان ساعت تا بهمان ساعت، قطعاً برق قطع میشود. اما به تدریج با فاصله گرفتن از پایان جنگ و ساختن نیروگاههای بیشتر، این جدول هم از روزنامهها حذف شد و قطعیهای برق، به حوادث محدود شد. اخبار کوپنی هم کمکم، هر چند دیرتر از جدول خاموشیها، از روزنامهها حذف شدند. ۴- واقعیت این است که انرژی در ایران مجانی است. دولت میگوید که سهمیه ۱۲۰ لیتری ماهانه، برای نیازهای اکثر صاحبان خودروهای شخصی کافی است. این یعنی ۱۲ هزار تومان هزینه ماهانه برای سوخت. این کجا و خط فقر چند صد هزار تومانی کجا؟ قبض آب و برق و گاز هم هیچ وقت بخش مهمی از هزینههای یک خانواده را تشکیل نداده است. دولتها هم هیچ وقت قصد نداشتهاند که قیمتها را به میزان معنیداری افزایش بدهند. معنیدار به این معنا که دیگر بدون نیاز به قسم و آیه یا خواهش و التماس، خود مردم مصرفشان را پایین بیاورند. ۵- قیمت نفت آن قدر بالا رفته که دولت از همه چیز و همه کس بینیاز است. مجلس و قانون بودجه که کلاً مشکلی برای دولت نهم نبوده است و تصمیمگیریهایش نیاز به گذر از آن فیلتر ندارد. سازمان مدیریت و برنامهریزی هم که به سلامتی منحل شد تا مشکلی با خرج کردن پول، به نحو دلخواه رییسجمهور وجود نداشته باشد..
توسط baoba در بخش
اقتصاد
داغ شده حدود ۱ سال قبل
فرستاده شده حدود ۱ سال قبل
۶ نظر
baoba sevjoo Nikooo minajokar darxide Erfan342 yeganeh Beta sherwood markopolo Rooster Mahta Dobby1 solaymany
موضوعات داغ
آگهی
ایول بهرکی که تونست از این جدول بفهمه برقش کی میره ((+:
ایول هم بخودم که چندتا نوبت خاموشی برای محلمون پیداکردم و نفهمیدم بالاخره کی برق میره ((+!
ایول به بهرنگ که میگه جدول دادن هم عرضه میخواد. یعنی چیزیکه دولت نهم نداره ((+:
۷- دولت نهم کاری کرده است که واقعاً و از صمیم قلب به «کارگزاران» ایمان آوردهام. اصلاً به فرض هم که آنها دزد بوده باشند؛ به هر ترتیب، وضع مملکت در سالهای تصدی آنها، نه تنها بدتر نشد، که اندکی هم بهتر شد. این طور منظم و پشت سر هم برق نمیرفت. هر دولت و مدیر عاقلی میداند که با رشد سالانه ۱۰ درصدی مصرف برق، نمیشود از افزایش ظرفیت و ساخت نیروگاههای جدید غافل ماند. اما برخی آن قدر در خیالپردازیهای هستهایشان غرق شدهاند که این موارد اصلی و اساسی را فراموش کردهاند.