دریغ است ایران که ویران شود .... کنام پلنگان و شیران شود (مناظره وبلاگی)

+
۵۴
-

دریغ است ایران که ویران شود .... کنام پلنگان و شیران شود (مناظره وبلاگی) ـ۱۰۷ کلیک

sepidro.wordpress.com

بناهای آباد گردد خراب ز توفانو از تابش آفتاب پی افکندم از نظم کاخی بلند که از باد و باران نیابد گزند بسی رنج بردم در این سال سی عجم زنده کردم بدین پارسی نمیرم از این پس که من زنده ام که تخم سخن را پراکنده ام هرآن کس که دارد هش و رای و دین پس از مرگ گوید به من آفرین حکیم ابولقاسم فردوسی بزرگترین شاعر و حماسه سرای ایران است در سال 329 ه ق در روستای باژ از توابع تابرات توس (مشهد کنونی) به دنیا آمد او از همان دوران طفولیت به خواندن کتب و حکایتهای تاریخی علاقمند بود و طبع شعر داشت تصمیم گرفت تا کار ناتمام دقیقی توسی را به پایان برساند وتاریخ داستانی و واقعیایران قبل از هجوم اعراب را به رشته تحریر درآورد و بار دیگر عظمت و شکوه ایران را که از خاطره ها زدوده شده بود دوباره زنده نماید. که در این راه سختی زیادی رو تحمل کرد تمام اموالی برای او به ارث گذاشته شده بود صرف سرودن شاهنامه نمود او از این روزگار پر تلاطم در دیوان خود بارها یاد کرده و از شدت نا امیدی آرزوی مرگ نموده است

کاربرانی که به لینک بالا رای داده‌اند (مثبت آبی، منفی قرمز):
tara daeemohsen Borzo shatot crimsondevil casper gajamoo digitalboy nasoot PesarParsi aryoo_barzan NiLSener luna amirreza Leonin md44 AnnaMaria radbareh arbab meisam_d 0soghrat0 sahand baoba mojtaba21 Pejman kargadan meysam.b3 shahvali yozpalangh Germany Roadrunner sunflowers arvand farzadim b3hzad artahermes jimmy roza60 monophobic Persian Beta farzad_b67 122333 aryanman albalooina arshtat falcon youlio eslahat azadeh1 BlueAngel mehrzad harfehesaab knowledge

برچسب‌های لینک:
شعر وبلاگ بازی زندگینامه فردوسی

+ - رای ۲ tara ۹ ماه قبل گفت:

امیدوارم دوستان خوششون بیاد

+ - رای ۲ tara ۹ ماه قبل گفت:

در ضمن ممنون از آریو که منو دعوت کرد و اینکه من از کلمات پیشنهادی استفاده نکردم

+ - رای ۲ daeemohsen ۹ ماه قبل گفت:

تارا جان سلام، مصراعهای شعر رو تو خلاصه با ممیز از هم جدا کن. وقت میبره اما نتیجه ی بهتری میده!

+ - رای ۲ tara ۹ ماه قبل گفت:

+ - رای ۳ tara ۹ ماه قبل گفت:

بناهای آباد گردد خراب..... ز توفانو از تابش آفتاب
پی افکندم از نظم کاخی بلند... که از باد و باران نیابد گزند
بسی رنج بردم در این سال سی..... عجم زنده کردم بدین پارسی
نمیرم از این پس که من زنده ام..... که تخم سخن را پراکنده ام
هرآن کس که دارد هش و رای و دین... پس از مرگ گوید به من آفرین
.

+ - رای ۱ daeemohsen ۹ ماه قبل گفت:

در ضمن شعر عنوان هم مشکل داره:
دریغ است ایران که ویران شود/کنام پلنگان و شیران شود