با اسم مستعار نمی نویسم... (وبلاگ الفبای سرخ)
ـ۶۵ کلیک
nasour.blogfa.com
بعد از چند بار خانه به دوشی از وبلاگهایی که تنها دغدغۀ اصلی شان آزادی، جمهوریخواهی، اعدامها و زندانیان سیاسی بود، بارها شده است که دوستان از من می خواهند که وبلاگم را با اسم مستعار بنویسم و برای این نصیحت مشفقانه، دلایل موجهی هم دارند. پیش از همه چیز از اینکه نگران من و سلامتی من هستید از شما ممنونم. ولی دوست دارم در اینمورد کمی با هم حرف بزنیم: مگر من چه کاری انجام می دهم که باید با اسم مستعار و پنهان زندگی کنم؟ اگر به مستقل بودن و سلامت کار خودمان ایمان داریم لزومی ندارد که آنرا پنهان کنیم و حتی اگر قرار است مشکلی به لحاظ امنیتی ایجاد شود، نتیجه آن به شفافیت بیشتر کار ما ختم می شود. ولی اگر همیشه خودمان را پشت اسمهای مجازی پنهان کنیم تبدیل به انسانهای مجازی با ایده های مجازی خواهیم شد که هم به مه آلود شدن فضا کمک کرده ایم هم کسی ما را به رسمیت نمی شناسد. در ضمن اگر قرار باشد که روزی کسی از این خاک پا به فرار بگذارد، به یقین این وضعییت شامل کسانی است که جز به خیانت و خونخواری چیزی در چنته ندارند...
nasour 4ss 1tarafe zibashahr arbab sina4403 md44 luna bala_bala 122333 aryanman ayeneh ebhaam kargadan shatot fozolbashi b3hzad faryadazad yozpalangh margbaran amirreza tara aaah123 arashazady khersm digitalboy shourkaei chosenone Germany meysam.b3 Albert anchoochak shaghayegh7 picolo Borzo hesam_gh ratzel saeed2002 sa-mi-ra farzad_b67 reza1001zf mohajer1177 pooyesh7 Vahid Online sahand shahvali farzadim jimmy anathedin artahermes shampilix Persian parvaz66 youlio azadeh1 pourya rarminsanayi dayna knowledge

اما بهرحال دوست من از حالا بیشتر محتاط باش.
ممنون آینه جان
که باید رعایتش کنیم
خب، این خیلی کلی است و برای من تا حدودی قابل درک نیست. بذارید اینجوری بگم. من مثلا وقتی آب مرکب کار میکنم، مسلما نمیتونم با قلم موهای رنگ روغن یا آبرنگ روی بوم بیام. ممکنه تا حدودی به نتیجه ای که در ذهن دارم برسم اما کار، در حدی نیست که خودم رو راضی نگه داره و همراه با ناخالصی و ناپایداری عناصر کاره. این ناخالصی چیزی است که در انسان امروز هم دیده میشود وقتی که حد و مرز در روابط و حیطه کاریش نشناسد. من منکر مدرنیته و نوآوری نیستم اما از اینکه خود را کلاسیک با دیدگاه هایی بعضا کهنه ببینم، لذت میبرم.
نصور عزيز، انتخابت شخصي و محترم است. اما به نظرم در شرايطي كه اظهار نظر هزينهي غير عقلايي داشته باشد، مجازي بودن مناسبتر است.
دست عزیز من اسم واقعی ام نصور است.
با اسم واقعی نوشتن زمانی خوبه که همه این کار رو بکنن نه یکی دو نفر اگه همه این کار رو بکنن واقعا میشه این رژیم رو با همین وبلاگ نویس ها از پای درآورد اما مشکل اینه که یه دست صدا نداره.
شعار نمی دهم ولی همیشه سد شکن لازم است مگه نه؟
موافقم
این همان چیزی است که من هم به آن رسیده ام چرا که واقعا اگر ما خواسته ای داریم و مطرح می کنیم وقتی ارزشمند است که این خواسته صاحب داشته باشد.
وقتی من به آقای خامنه ای معترضم او باید بداند مخالفش کیست یا چه کسانی است .
تا وقتی که مخالفین جرات نکنند با هویت اقعی اعلام مخالفت کنند او می تواند با غرور بگوید که محبوب است و مخالفی ندارد.
جناب نصور ، افراد کمی را می شناسم که با هویت واقعی بنویسند و بر روی آن تاکید داشته باشند . خودم ( علی رضا محمد ظاهری) سعی می کنم خواسته هایم را با نام خودم مطرح کنم .
و اعتقاد دارم:
کسی که حفظ جان را به آزادی ترجیح می دهد لیاقت آزادی ندارد.
بلاگفا مشکل دارد و نتوانستم وبلاگتان را ببینم . پایگاه nasour.net هم از آن شماست؟
بله. فعالیت اصلی من در وب مدیریت همین سایت است.
http://nasour.net