حکایت غم انگیز خیابان بزرگ تهران در سئول پايتخت كره
ـ۷۵۳ کلیک
khiyalat.blogfa.com
پیش از انقلاب به دنبال مسافرت شهردار وقت تهران به سئول در سال ۱۳۵۴ درجهت همكاري بين دو كشور سنگ بناي دو خيابان بزرگ در پايتخت دو كشور گذاشته شد.خیابانی در تهران با نام سئول و خیابانی در سئول با نام تهران در این قرار داد شهردار سئول آروز می کند این تفاهم باعث گردد تا سئول نیز به مانند تهران شهر پیشرفته ای گردد و این درست در زمانی بوده است که وضعیت اقتصادی مردم کره نابسامان بوده است.نکته جالب آن است که خيابان تهران تنها اسم خارجي در میان خیابان های سئول است حال با گذشت ۳۳ سال خیابان سئول مبدل به اصلي ترين، زيباترين و گرانقيمت ترين خيابان سئول شده بود. وجود دفاترصدها شركت عظيم تجاري ـ صنعتي و دفاتر شرکت های بزرگ بین اللملی از قبیل یاهو و برجهاي بلند اين خيابان كه يك سرمايه گذاري بيش از ۱۰۰ميليارددلاري را به خود جذب كرده است در این خیابان قرار دارد و این در حالی است که خیابان سئول در تهران تنها اتوبانی به خود دیده است اینک این دو خيابان جلوه معني داري به داستان توسعه یافتگی این دو شهر و کشور بخشيده است. معنایی که برای ما ایرانیان بسیار درد آور و قابل تامل است . و جالب آنکه رویایی کره ای ها برای تبدیل به ایران توسعه یافته با گذشت سی و چند سال برعکس شده است و تبدیل به رویایی ایرانیان برای رسیدن به کره شده است در یک مقایسه تطبیقی سرعت عمل و پیشرفت کره و ایران را در جهت توسعه یافتگی با مشاهده سرنوشت دو خيابان سئول در ايران و خيابان تهران می توان ديد.
mmohamad bal manifest alihassani sheppard MSA2359 kargadan amirho3in iraneraha dead.end ultra_ehsan casper the-eleven anathedin patrick Pejman jamshida hesam_azad 14206 makanmehr md44 sinsina shahrokh2 nasoot aftaub sa-mi-ra shahin Borzo daneshvar m_tavakoli m61s kaochi0 omid_2007 amirik nanotube Germany daniyal shourkaei msaf Homanani xxxpwl arashtn53 digitalboy Volter athena bikhanemon kaman MDK Aghle_Sorkh mahaan hoosht shoomchool amirreza parnian64 majidoneone Vahid Online Moeeni m_alamshah taghavi rezamm hooloo aziz sadegh56 Sinoohe Mojo khorashad azadeh1 Nima_N PATGAN Ricardo_Diaz siamakmm mehdiQ Omachoo tavazo comunque mashang pirooz aaah123 olympian dodar amehrabi mdn110 merlian farhada maks MIMODONA israel blue-dreamer Persian manirad jesarat crimsondevil molunu The11Ave Invisible olad Clinton farzad ghanaary kourosh4u Itman shatot alirezag rarminsanayi booghbooghak farzadim Bahram zemestaan jamshid sour vaahe halone mini @min sculptor reza1981 rnakht erphan hamid_kh hardball amise Questo tara upest123 vagooyeh Xplod measka sadrah Nicolas kaveh2000 p_ooya amindeutsch yaghi Erfan342 reza_na pajoohande

شما بگید، چرا نه؟
اگر مردم کره هم به اندازهی ایرانیها بیتفاوت به اتفاقات و وضع سیاسی، به اندازهی ایرانیها «از زیر کار در رو» و به اندازهی ما ایرانیها بعد از سی سال هنوز اندر خم یک کوچه بودن مسلما وضع مشابهی با ما داشتن.
چرا افسوس؟ چرا تعجب؟ مگه خود ما این بلا رو به سر خودمون نیاوردیم؟
بين دو گزينه جامعه و اقتصاد مردد بودم به نظرم آمد چون يك مقايسه اقتصادي است و كمتر زمينه هاي اجتماعي دارد اقتصاد گزينه بهتري است
به هر صورت ممنون
از وقتي بيشتر ميفهمم بيشتر متاسف ميشم
سلام
با كليت سخن شما كه مخالفتي ندارم ولي نيت من افسوس خوردن نبود بيشتر ياد آوري آنچه بود كه بر ما گذشته است كه به قول شما نتيجه چيزي است كه كاشته ايم و اتفاقي هم نيست
در تاييد سخنتان شعري از ابوالخير نقل مي كنم كه مي گويد
آتش به دو دست خويش بر خرمن خويش
چون خود زده ام كه را كنم دشمن خويش
كس دشمن من نيست منم دشمن خويش
اي واي من و دست من و دامن خويش
+++
عالی بود
اين كه مي گوييد زير ساختها آماده نبوده است هم براي خود بحثي است ولي به نظر من اين دليل كافي براي عقب ماندگي ايران نمي شود و يا اشتباه بودن مقايسه ي كره و ايران نمي شود چون اصولا كره امروز هم يك غول برتر اقتصادي نيست(هرچند توسعه يافته است)
از سوي ديگر همين سئول حدود 50 سال است پايتخت كره شده است و تهران بيش از 200 سال آن هم در زماني كه مي گويند كره اي ها به جاي سلام از يكديگر مي پرسيده اند غذا چه خورده ايد؟! يعني در اين حد فقر! همان روايت كارگران كره در جشن هاي 2500 ساله ي ما در تخت جمشيد نيز مي توان گواه اين موضوع باشد
در سفري كه به چين داشتم با يكي از تجار مسن چيني(كه البته جوان تر از من بود) صحبت مي كردم مي گفت ما سي سال پيش دو الگو براي خود انتخاب كرديم الگوي جهاني امريكا و آسيايي ايران و از من سوال مي كرد كه چه كه اين چنين شديد؟ گفتگوي ما به خاطر مشكل زبان ادامه نيافت ولي سوال او معنا دار بود
همه اينها را گفتم تا عرض كنم در مقام مقايسه ما ايران و كره را با هم قياس كنيم چندان به خطا و بي راه نرفته ايم!
فقط یک توضیح کوچولو درباره:
این عبارت "چیزی خوردی" جزیی از فرهنگ چینی هاست و یکجور تعارف و احوالپرسی محسوب میشه که هنوز هم توی شرق آسیا مرسومه
شایداون ها لیاقت رسیدن به پیشرفت رو داشتند. و ما نه
مقصود جشن هاي 2500 ساله سلسله پهلوي در تخت جمشيد بود كه كارگران اين جشن ها اغلب كره اي بوده اند
بفرمائيد كجا تا تصحيح كنم
تا آنجايي كه من مي دانم اين اصطلاح در چين يك احوالپرسي بعد ازظهري است
ولي جداي از اين موضوع چند وقت پيش مقاله اي پيرامون فقر در شرق آسيا در 50 سال پيش مي خواندم كه به همين موضوع اشاره مي كرد كه اين اصطلاح از آنجا ناشي شده است كه مردم به دليل فقر از يكديگر اين سوال را مي پرسيده اند و بعد به يك اصطلاح رايج تبديل شده است كه البته چندان هم به نظر بي ربط نمي آيد
این جمله مشکل نداره؟
سپاسگزارم
يه جور هايي ايراد دارد
البته اين" بود و است" نه بعد از تذكر تصحيح شد ولي مورد دوم چرا درست شده بود به هر حال لطف كرديد