امام زاده پرستی یا بت پرستی تقدیس شده! ـ۵۸ کلیک
balanevis.wordpress.com
قطعا می توان بر سر مرگ و زندگی شرط بست که هر کسی در این مملکت در کمتر از نیم ساعت به یک امامزاده دسترسی دارد و یا در آینده دسترسی پیدا خواهد کرد! امامزاده ها به نوعی نسل های دوم تا بی نهایت امام های شیعیان هستند! که در هر شهر و شهرستان و بخش و روستا می توان در بزرگترین و مجلل ترین بنای آن منطقه سراغی از آنها گرفت! امامزاده ها در ازای پولی که به صندوقشان واریز می شود و یا ملکی که وقفشان می شود نقش های متفاوتی ایفاء می کنند ، پزشک ، وکیل ، دلال محبت ، فالگیر ، زائو ، بارور کننده زنان نابارور ، بنگاه کاریابی و اشتغال زایی و… هر درخواستی نرخی دارد و این نرخ در هر امامزاده ای بنا بر اعتبار و سابقه و عظمت بارگاه متفاوت است. تنها درآمد امامزاده ها ، نذورات و اموال موقوفه ای است که از طرف مردم به امامزاده هدیه می شود. در کنار همین امام زاده ها می توان مردمی را یافت که به حق به نان شب محتاجند .اما از خود سوال کرده اید درآمد های کلان این امامزاده ها که سر بر ده ها میلیارد تومان در سال می زند صرف چه اموری می شود؟! سازمانی به نام اوقاف وظیفه سازماندهی مالی این درآمد عظیم را دارد .عمده این درآمد صرف بازسازی ، نوسازی و توسعه همین امام زاده ها و بقیه صرف دستمزد متولیان آن می شود! آیا تاکنون عمل عام المنفعه ای و غیر اقتصادی از این بنگاه مالی عظیم که با ترویج خرافات بین مردم رونق دارد و به نوعی از خون مردم تغذیه می کند دیده اید؟!آیا امامزاده ها ( با فرض حقیقی بودن آنها ) به بقعه و بارگاه و آستان محتاجند یا جوانان بیکار و در آستانه ازدواج به اندک جایی برای زندگی؟! آیا این نذورات و اموال وقف شده به امام زاده های خفته در خاک می رسد یا پدری که شرمنده خواسته های کوچک فرزندانش است؟! آیا واسطه شدن این امامزاده های متمول نزد خدا کارسازتر است یا دعای خیر مادر دل سوخته ای که خرج عمل دخترش را ندارد؟! امامزاده ها آنقدر مقدس شده اند که جای خدا را تنگ کرده اند! خوی بت پرستی انسان ها شاید اینبار در مرده پرستی تجلی پیدا کرده است…مرده پرستانی که امامزاده ها را از خدا بیشتر می شناسند و یاد می کنند ، دخیل می شوند و حاجت طلب می کنند و شفا می گیرند و فارغ از خدای خویش اند! و شاید فراموش کرده اند که از این امامزاده های متمول دیگر استخوانی هم به جای نمانده ! مردمی که همه چیز خودشان را در گروی محبت امامزاده می بینند! و نمی دانند اگر واسطه ای برای خدا باشد در اشک شوق آن بنده محتاجیست که محبتی دیده باشد نه در بارگاه های پر زرق و برق امامزاده ها!.....
توسط amir.etemad در بخش
جامعه
داغ شده حدود ۱ سال قبل
فرستاده شده حدود ۱ سال قبل
۱۸ نظر
amir.etemad merlian vida NaQQad aryoo_barzan
آگهی
روشنفکران ما در چه باره ای تبلیغ اساسی کرده اند که در این مورد تبلیغ کنند ؟ اصولا روشنفکران ما از روشنفکری عزلت نشینی را انتخاب کرده اند به آفات اجتماع توجهی آنچنان که باید نمی کنند . برخورد بسیاری از مردم در این امام زاده ها باعث تحیر و سپس بابت تحیر است و وقتی این شوق و اشتیاق از مردم دیده می شود خرج کردن برای احترام به علاقه ی مردم نیز منطقی جلوه می کند
به نظر شما متصدیان سازمان اوقاف و متولیان امامزاده ها از این سود سرشار بی مالیات صرف نظر می کنند و اجازه همچین تبلیغاتی می دن؟!
خرج کردن مردم برای رسیدن به اهدافشان است ..مردم درست یا غلط ایمان دارند و برای باورشان هزینه ای می پردازن؟! اما این همه پول توسط چه کسانی و در چه راهی خرج میشه؟!
متنی بود با قلمی روان و رعایت ایجاز، که یک مشکل را هدف گرفته بود. مشکلی واقعی و درست را هدف گرفته اید، اما راه حل چیست؟ تلویحاً شاید موافق با برچیدن این بساط به طور کلی باشید، ولی من این راه را نمی پسندم.
نکتۀ دوم هم این است که مشخص نکرده اید از چه منظری به نقد این پدیده می پردازید. ایرادات این پدیده را عمدتاً از لحاظ اقتصادی (و تأثیرات اجتماعی آن) مطرح کرده اید. این پدیده، چندجانبه است و نباید آن را تک بُعدی نقد کرد. البته این بدین معنا نیست که باید از ایرادهای آن در این بُعد خاص، چشم پوشی کرد.
این تجمع ثروت در برخی امام زاده ها (نه همۀ آنها)، محصول پدیدۀ «وقف» است. فکر می کنم کارکرد وقف در برخی موارد (مانند وقفِ یک حمام در زمان های قدیم، یا وقف مدرسه در زمانهای مدرن تر) از نظر شما هم مثبت باشد. و البته برخی موارد هم وجود دارد که منفی است.
یکبار یکی از مسؤولان اوقاف می گفت: ما برخی اوقات وقف نامه هایی می بینیم که واقعاً جای تعجب است، اما نمی توان مال وقف شده را برای چیز دیگری مصرف کرد. مثلاً (مثال از من است. مثال او را یادم نیست) طرف وقف کرده که درآمد این باغ را شب سوم امام حسین چلو کدو با زعفران اضافه و گوشت پای چپ بلدرچین توی محلۀ فلان از فلان کوچه تا فلان کوچه سرو کنن!
وقفهایی هم که برای امامزاده ها می شوند، از همین سنت تبعیت می کنند. البته بعضی وقت ها هم این وقف ها در راستای کمک به جامعه اند. مثلاً طرف وقف کرده که درآمد یک مغازه، در خیریۀ فلان امامزاده، به صورت برنج و روغن به فقرا داده شود.
از سوی دیگر، با نگاه سرمایه داری، نمی توان گفت که طرف بیخود کرده این پول را اینجور وقف کرده. مال خودش است، دوست دارد اینجور خرج کند.
به نظر من، باید کمک کرد تا فره...
ممنون از دقت نظرت جناب معماریان ...بنده موافق برچیده شدن این بساط نیستم ..بلکه طرفدار فرهنگ سازی هستم که خود مردم این بساط را جمع کنند و از خرافات و مرده پرستی که در هیچ دینی از جمله اسلام که معتقد به آنند سفارش نشده دست بردارند ...کجای قرآن نوشته که توسل به قبور ائمه و وابستگان آنها باعث نزدیک شدن به خداست؟!!
همینطور که اشاره کردید این نوشته این پدیده را فقط از لحاظ اقتصادی بررسی کرده در حالیکه دیگر جوانب و تاثیرات هم قابل نقد و بررسی هستند که در این نوشته به آنها اشاره ای نشده است.
وقف در برخی موارد بسیار کارآمد بوده ...مثلا در یزد که شهری است کویری سقاخانه نذر می کرده اند که به کار مردم هم می آمده ...اما متاسفانه در این زمینه فرهنگ سازی نشده است ...در برخی موارد وقفیات به صورت نامحدود در اختیار آستانی قرار می گیرد و بهره برداری از آن بر عهده سازمان اوقاف است که هیچ قدم مثبتی برای کمک به محتاجین و قشر فقیر جامعه برنمی دارد
قطعا منظور من هم از این نوشته همین مطلب بوده است ، فرهنگ سازی مردم که یاد بگیرند نذر کردن برای خدا ساختن امارت برای امامزاده ها نیست ..کمک به مردم است ..مدرسه ، بیمارستان و کمک به تشکیل ان جی او هایی برای کمک به زندانیان و یا حمایت از اقشار پایین جامعه می تواند مفیدتر از عمارت های آنچنانی امامزاده ها ، مساجد و حسینیه ها باشد
وقتی مردم برای این اعتقادات اشتباه دست به خرج پول می زنند تعهدی بر گردن سودجویان نیست که این مبالغ را صرف چیزهایی کنند که برای همان مردم یا کشور مفید است چراکه بستر این کلاه برداری ها را خود مردم ایجاد کرده اند .
همانطور که قبلا هم گفتم بیشترین ایراد به مردم وارد است به دلیل اعتقادات نادرست
امیرخان، این مسائل دو بخش دارد: در برخی (مثل اکثر وقف ها) تعیین نحوۀ خرج توسط خود مردم است، در برخی هم اختیار خرج کردن در دست نهاد است.
كاهنان معبد مصر رو به چي ميشه تشبيه كرد؟ معبد مصر رو چي؟ به نظر من از بو دار ترين سريال هاست
عوض کردن فرهنگ مردم شاید به سادگی و در زمان کمی ممکن نباشه ..تقصیر اصلی متوجه مردمه درست ...اما عوض کردن همچین تشکیلاتی و نوع خرج کردن این اموال شاید یک ماهه هم امکان پذیر باشه و پیش درآمدی خواهد بود برای فرهنگ سازی مردم...
منظور عمده موارد یعنی درآمدی است که امامزاده ها از اوقاف و نذورات دارند و کنترل آنها بر عهده سازمان اوقاف است.
به نظرت کسی در مورد همچین درآمدی و کاسبی اینجور حرفی می زنه؟!
متاسفانه امامزاده پرستی دست کمی از بت پرستی نداره ...تو زمونه ای که خدا فراموش شده