علی دایی، مردی که نمی‌بازد

+
۵۳
-

علی دایی، مردی که نمی‌بازد ـ۲۴۲ کلیک

rah-e-man.com

برنامه‌ی ۹۰ دیشب (دوشنبه، ۲۲ مهر ۱۳۸۷) می‌تواند نقطه‌ی عطفی در تاریخ این برنامه باشد. مدت‌ها بود منتظر چنین اتفاقی در این برنامه بودم. حضور مهدی مهدوی‌کیا و علی دایی در برنامه‌ی دیشب ۹۰ یک اتفاق بزرگ بود. حرف‌های منطقی مهدوی‌کیا که همیشه با همه‌ی شایعاتی که وجود داشته سعی کرده خود را از بطن ماجرا خارج کند، شنیدنی بود. نکته‌ای که عادل فردوسی‌پور، مرد میدان‌های جنجالی نیز به آن اذعان داشت. مهدوی‌کیا نشان داد فرق هست بین انسانی که می‌خواهد موفق باشد و اراده دارد با کسی که می‌خواهد در فوتبال انقلابی باشد. دوره‌ی انقلابی‌ها در سیاست به پایان رسیده است چه برسد به فوتبال که فیفا همیشه سعی داشته آن را از سیاست جدا کند. مهدی مهدوی‌کیا در برنامه‌ی ۹۰ یک فوتبالیست حرفه‌ای بود که معادلات فوتبال را به خوبی یاد گرفته است. اینکه بازیکنی به بزرگی مهدوی‌کیا بعد از ماه‌ها دوری از تیم ملی، به وقت دعوت به تیم ملی باز می‌گردد و می‌گوید فرقی نمی‌کند مربی تیم ملی چه کسی باشد، هر وقت دعوت شدم می‌آیم و هر وقت هم نه به فکر پیشرفت در باشگاهم هستم، نکته‌ی قابل توجهی‌ست. برگ‌های برنده‌ی دایی این روزها رو می‌شود. علی کریمی با تمام آمادگیش می گوید به تیم ملی فکر نمی‌کند و این برای منی که تیم ملی‌ام را دوست دارم سنگین است. می‌تواند بگوید از تیم ملی خداحافظی می‌کنم اما اینکه به تیم ملی فکر نمی‌کند نشان می‌دهد که به خاطر اختلافش با علی دایی‌ست. تفاوت‌های حرفه‌ای اینجا بروز می‌کند. کریم باقری در برنامه‌ی ۹۰ حاضر می‌شود و می‌گوید از تیم ملی خداحافظی کرده و تیم ملی جای جوان‌هاست، اما علی کریمی پرخاش می‌کند و به خبرنگار می‌گوید: من برای برگشتن به تیم ملی بازی نمی‌کنم که گیر دادی. با کناره‌گیری از تیم ملی محبوبیت علی کریمی کمرنگ می‌شود. هرچند طرفداران دو آتشه‌ی کریمی و مخالفان سرسخت دایی حرکت علی کریمی را تحسین می‌کنند، اما وقتی عادل فردوسی‌پور حرکت علی کریمی را تقبیح می‌کند می‌توان فهمید که کریمی نقشش را حرفه‌ای بازی نکرده است.